Które ze zdań jest prawdziwe dla przedstawionej konfiguracji usługi DHCP w systemie Linux?subnet 176.16.20.0 netmask 255.255.255.0 {
range 176.16.20.50 176.16.20.250;
...
host main {
fixed-address 176.16.20.100;
hardware ethernet 39:12:86:07:55:00;
}
}
W tej konfiguracji najważniejsza jest dyrektywa range, bo ona określa pulę adresów rozdawanych dynamicznie przez serwer DHCP. Wpis subnet 176.16.20.0 netmask 255.255.255.0 oznacza sieć 176.16.20.0/24, czyli typowo adresy hostów od 176.16.20.1 do 176.16.20.254, przy czym 176.16.20.0 jest adresem sieci, a 176.16.20.255 adresem rozgłoszeniowym. Linia range 176.16.20.50 176.16.20.250 mówi wprost, że komputery korzystające z DHCP mogą dostać adres z zakresu od 176.16.20.50 do 176.16.20.250. Dlatego poprawne jest zdanie, że komputery pracujące w sieci otrzymają adres IP z tego właśnie przedziału. Dodatkowo widać tu rezerwację dla hosta main: fixed-address 176.16.20.100 oraz hardware ethernet 39:12:86:07:55:00. To oznacza, że klient z podanym adresem MAC ma otrzymać wskazany adres IP. Moim zdaniem w praktycznej administracji warto pamiętać o dobrej zasadzie: adresy rezerwowane dla konkretnych urządzeń, np. serwerów, drukarek czy kamer IP, dobrze jest trzymać poza pulą dynamiczną albo bardzo świadomie nimi zarządzać, żeby uniknąć konfliktów. Sama konfiguracja jest typowa dla ISC DHCP w Linuksie i pokazuje podstawowy mechanizm automatycznego adresowania w sieci lokalnej.
W tej konfiguracji łatwo pomylić kilka pojęć, szczególnie jeśli patrzy się tylko na liczby i nie rozróżnia się adresu IP, maski, nazwy hosta oraz adresu MAC. Serwer DHCP nie służy do zamiany adresu IP na nazwę komputera. Takie kojarzenie nazw z adresami realizuje głównie DNS albo lokalne wpisy w pliku hosts, a nie sama dyrektywa host w konfiguracji DHCP. Nazwa main jest tu etykietą rezerwacji, czyli wygodnym identyfikatorem w pliku konfiguracyjnym, a nie automatycznym wpisem DNS dla adresu 192.168.221.102. Zresztą podany adres 192.168.221.102 w ogóle nie należy do sieci 176.16.20.0/24 pokazanej w przykładzie, więc kompletnie nie pasuje do tej podsieci. Niepoprawne jest też traktowanie maski 255.255.255.0 jako końca zakresu adresów. Maska nie jest adresem hosta i nie zapisuje się zakresu w stylu 176.16.20.251 do 255.255.255.0. Dla sieci /24 ostatni adres 176.16.20.255 jest adresem rozgłoszeniowym, więc nie powinien być przydzielany komputerowi. Adresy 176.16.20.251-176.16.20.254 mogłyby być użyte jako hosty, ale nie ma ich w dyrektywie range, więc DHCP z tej konfiguracji ich dynamicznie nie rozda. Częsty błąd to także uznanie, że hardware ethernet jest adresem IP. To jest adres MAC karty sieciowej, zapisany w systemie szesnastkowym, służący do identyfikacji urządzenia w warstwie łącza danych. Adres IP przypisywany tej karcie wskazuje dyrektywa fixed-address, czyli 176.16.20.100. W codziennej pracy administratora takie rozróżnienie jest bardzo ważne, bo inaczej szybko robi się bałagan w adresacji i diagnostyce sieci.