Licencja typu Retail (BOX) systemu Windows, w odróżnieniu od licencji OEM, pozwala na
A. bezterminowe korzystanie z systemu bez jego aktywacji.
B. wgląd w kod źródłowy i jego modyfikowanie.
C. przeniesienie systemu na inny komputer po usunięciu go z poprzedniego.
D. instalację systemu na dowolnej liczbie komputerów jednocześnie.
Licencja Retail, często nazywana też BOX, jest przeznaczona dla użytkownika końcowego i daje większą elastyczność niż typowa licencja OEM. Najważniejsza różnica praktyczna jest taka, że system Windows w wersji Retail można przenieść na inny komputer, pod warunkiem że zostanie usunięty z poprzedniego urządzenia i nie będzie używany równocześnie na dwóch maszynach. Czyli jeśli ktoś wymienia komputer na nowszy, może odinstalować Windowsa ze starego sprzętu, a następnie aktywować go na nowym, używając klucza produktu albo licencji cyfrowej powiązanej z kontem Microsoft. W praktyce czasem aktywacja przejdzie automatycznie, a czasem trzeba użyć narzędzia do rozwiązywania problemów z aktywacją lub skontaktować się z pomocą techniczną Microsoft. To normalna rzecz, nie żadna kombinacja. Licencja OEM jest zwykle przypisana do pierwszego komputera, na którym została aktywowana, szczególnie do płyty głównej, więc jej przenoszenie jest mocno ograniczone. Z mojego doświadczenia warto zawsze zachować dowód zakupu i klucz licencyjny, bo przy serwisie lub modernizacji komputera potrafi to oszczędzić sporo nerwów. Dobra praktyka branżowa jest prosta: jedna licencja = jedna aktywna instalacja, a typ licencji trzeba sprawdzić przed reinstalacją lub sprzedażą sprzętu.
W tym pytaniu łatwo pomylić pojęcie posiadania pudełkowej licencji Windows z pełną dowolnością używania programu. Retail, czyli BOX, daje większe prawa niż OEM, ale nadal jest to licencja komercyjna z konkretnymi ograniczeniami. Nie oznacza ona instalacji systemu na dowolnej liczbie komputerów jednocześnie. Standardowo jedna licencja pozwala używać jednej kopii systemu na jednym urządzeniu w danym czasie, chyba że umowa licencyjna wyraźnie mówi inaczej, na przykład w przypadku licencjonowania zbiorczego dla firm. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro klucz da się technicznie wpisać na kilku komputerach, to znaczy że wolno tak robić. Techniczna możliwość nie jest tym samym co legalne uprawnienie licencyjne.
Błędne jest też założenie, że Retail pozwala bezterminowo korzystać z Windows bez aktywacji. Aktywacja jest mechanizmem potwierdzającym legalność i przypisanie licencji do urządzenia albo konta. System może przez pewien czas działać bez aktywacji, ale będzie ograniczony funkcjonalnie, będzie pokazywał komunikaty i nie jest to zgodne z poprawnym użytkowaniem licencji. W firmach takie podejście szybko wyszłoby przy audycie oprogramowania, więc absolutnie nie jest to dobra praktyka.
Licencja Retail nie daje również prawa do wglądu w kod źródłowy Windows ani do jego modyfikacji. Windows jest oprogramowaniem własnościowym, zamkniętym, a licencja użytkownika końcowego pozwala korzystać z programu, nie przerabiać jego kod. Takie prawa spotyka się raczej w licencjach open source, na przykład GPL lub MIT, ale to zupełnie inna kategoria licencjonowania. Moim zdaniem najbezpieczniej zapamiętać to tak: Retail można przenieść na inny komputer po usunięciu ze starego, OEM zwykle zostaje ze sprzętem, a żadna z tych licencji nie robi z Windowsa programu otwartoźródłowego.
Błędne jest też założenie, że Retail pozwala bezterminowo korzystać z Windows bez aktywacji. Aktywacja jest mechanizmem potwierdzającym legalność i przypisanie licencji do urządzenia albo konta. System może przez pewien czas działać bez aktywacji, ale będzie ograniczony funkcjonalnie, będzie pokazywał komunikaty i nie jest to zgodne z poprawnym użytkowaniem licencji. W firmach takie podejście szybko wyszłoby przy audycie oprogramowania, więc absolutnie nie jest to dobra praktyka.
Licencja Retail nie daje również prawa do wglądu w kod źródłowy Windows ani do jego modyfikacji. Windows jest oprogramowaniem własnościowym, zamkniętym, a licencja użytkownika końcowego pozwala korzystać z programu, nie przerabiać jego kod. Takie prawa spotyka się raczej w licencjach open source, na przykład GPL lub MIT, ale to zupełnie inna kategoria licencjonowania. Moim zdaniem najbezpieczniej zapamiętać to tak: Retail można przenieść na inny komputer po usunięciu ze starego, OEM zwykle zostaje ze sprzętem, a żadna z tych licencji nie robi z Windowsa programu otwartoźródłowego.