Ile maksymalnie adresów można przydzielić hostom w sieci 10.0.0.0/22?
A. 1022 adresy.
B. 512 adresów.
C. 510 adresów.
D. 1024 adresy.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2021 (arkusz E.13-SG-21.06).
W sieci 10.0.0.0/22 poprawnie można przydzielić hostom 1022 adresy. Prefiks /22 oznacza, że 22 bity adresu IPv4 są częścią sieci, a zostaje 10 bitów na część hosta, bo 32 - 22 = 10. Liczba wszystkich adresów w takiej podsieci to 2¹⁰ = 1024. W klasycznej adresacji IPv4 dwa adresy są zarezerwowane: adres sieci, czyli 10.0.0.0, oraz adres rozgłoszeniowy broadcast, czyli 10.0.3.255. Dlatego dla urządzeń końcowych zostaje 1024 - 2 = 1022 adresy, od 10.0.0.1 do 10.0.3.254. Maska dla /22 to 255.255.252.0, więc taka podsieć obejmuje cztery kolejne sieci z punktu widzenia trzeciego oktetu: 10.0.0.x, 10.0.1.x, 10.0.2.x i 10.0.3.x. W praktyce taka wiedza przydaje się przy planowaniu VLAN-ów, DHCP, segmentów dla pracowników albo urządzeń IoT. Moim zdaniem warto zawsze liczyć nie tylko samą pojemność podsieci, ale też zostawić zapas na bramy, drukarki, punkty dostępowe i rezerwacje DHCP, bo potem sieć potrafi szybko urosnąć.
W tym pytaniu najczęstsza pomyłka polega na myleniu liczby wszystkich adresów w podsieci z liczbą adresów możliwych do przypisania hostom. Dla prefiksu /22 zostaje 10 bitów hosta, więc całkowita liczba adresów wynosi 2¹⁰ = 1024. Nie wszystkie jednak można wpisać jako adres IP komputera, drukarki czy serwera. W typowej podsieci IPv4 pierwszy adres identyfikuje samą sieć, a ostatni jest adresem rozgłoszeniowym broadcast. Właśnie dlatego realna pula hostów to 1022, a nie 1024. Odpowiedź 512 zwykle bierze się z błędnego policzenia potęgi albo potraktowania /22 tak, jakby dawało tylko 9 bitów hosta. To bardziej pasowałoby do innej wielkości podsieci, ale nie tutaj. Z kolei 510 adresów kojarzy się z siecią /23, gdzie jest 512 adresów łącznie i 510 użytkowych. To dość typowy skrót myślowy, szczególnie gdy ktoś zapamiętuje gotowe wartości bez sprawdzenia prefiksu. W administracji siecią takie błędy są bolesne, bo źle dobrana maska może spowodować za małą pulę DHCP, konflikty adresów albo nieprawidłowe trasy na routerze. Dobra praktyka jest prosta: najpierw policzyć bity hosta jako 32 minus prefiks, potem obliczyć liczbę adresów, a na końcu odjąć adres sieci i broadcast, o ile nie mówimy o wyjątkowych przypadkach typu /31 dla łączy punkt-punkt albo /32 dla pojedynczej trasy hosta.