W ilu podsieciach pracują komputery o adresach: 192.168.5.12/25, 192.168.5.50/25, 192.168.5.200/25, 192.158.5.250/25?
Kluczowe jest tu poprawne użycie maski /25, czyli 255.255.255.128. Taka maska dzieli typową sieć z ostatnim oktetem na bloki po 128 adresów: zakres 0–127 oraz 128–255. Dla adresów 192.168.5.12/25 i 192.168.5.50/25 część sieciowa jest taka sama, więc oba komputery należą do podsieci 192.168.5.0/25. Adres 192.168.5.200/25 wpada już do drugiego bloku, czyli do podsieci 192.168.5.128/25. Ostatni adres, 192.158.5.250/25, jest szczególnie ważny, bo ma inny drugi oktet: 158 zamiast 168. To nie jest ta sama sieć prywatna 192.168.x.x, tylko osobna przestrzeń adresowa, a przy /25 daje podsieć 192.158.5.128/25. Wychodzą więc trzy różne podsieci: 192.168.5.0/25, 192.168.5.128/25 oraz 192.158.5.128/25. Moim zdaniem to dobre pytanie, bo sprawdza nie tylko liczenie bloków, ale też uważne czytanie adresów. W praktyce administracyjnej taka pomyłka może skończyć się złą konfiguracją bramy, VLAN-u albo reguły routingu. Dobra praktyka jest taka: najpierw zapisujemy maskę, potem wyznaczamy rozmiar bloku, a dopiero później porównujemy całe adresy IP, oktet po oktecie.
W tym zadaniu łatwo wpaść w pułapkę, bo adresy wyglądają podobnie, ale nie wszystkie należą do tej samej przestrzeni 192.168.5.x. Maska /25 oznacza, że w ostatnim oktecie zostaje 7 bitów na hosty, czyli rozmiar bloku to 2⁷ = 128 adresów. Dlatego w obrębie 192.168.5.0 mamy dwie możliwe podsieci: 192.168.5.0/25 dla adresów od 192.168.5.0 do 192.168.5.127 oraz 192.168.5.128/25 dla adresów od 192.168.5.128 do 192.168.5.255. Adresy 192.168.5.12 i 192.168.5.50 są razem, bo mieszczą się w pierwszym bloku. Adres 192.168.5.200 jest już w drugim bloku. Gdy ktoś uzna, że wszystkie komputery są w jednej podsieci, najczęściej patrzy tylko na początek 192 i pomija maskę, a to jest kiepski nawyk przy adresacji IPv4. Gdy ktoś wychodzi na dwie podsieci, zwykle dobrze policzył podział dla 192.168.5.x, ale przeoczył adres 192.158.5.250. Ten adres różni się drugim oktetem, więc nie można go wrzucić do sieci 192.168.5.128/25, mimo że końcówka .250 pasuje do podobnego zakresu. Z kolei wynik cztery oznaczałby potraktowanie każdego adresu jako osobnej podsieci, co też nie jest zgodne z zasadami CIDR, bo 192.168.5.12/25 i 192.168.5.50/25 mają identyczny adres sieci. W praktyce sieciowej zawsze trzeba wyliczać adres sieci przez logiczne AND adresu IP i maski, a nie opierać się na samym podobieństwie zapisu. To podstawowa rzecz przy konfiguracji routerów, firewalli, DHCP i dokumentacji adresacji.