W systemach Linux, aby dodać repozytorium, można użyć poleceń
A. zypper rr oraz remove-apt-repository
B. zypper ar oraz add-apt-repository
C. zypper lr oraz remove-apt-repository
D. zypper ref oraz add-apt-repository
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2018 (arkusz E.12-X-18.06).
W tym pytaniu chodzi o rozpoznanie poleceń służących do dodawania repozytoriów w różnych rodzinach dystrybucji Linuksa. Odpowiedź zypper ar oraz add-apt-repository jest poprawna, bo zypper ar to skrót od zypper addrepo, używany głównie w openSUSE i SUSE Linux Enterprise do dodania nowego źródła pakietów. Przykładowo można użyć polecenia zypper ar https://example.org/repo moja_nazwa_repo, a potem zwykle wykonuje się zypper ref, żeby odświeżyć metadane. Z kolei add-apt-repository jest typowe dla systemów opartych o APT, np. Ubuntu, Linux Mint czy po części Debian, i pozwala dodać repozytorium lub PPA, np. add-apt-repository ppa:nazwa/projekt. Moim zdaniem warto zapamiętać nie tylko samo polecenie, ale też logikę nazw: ar oznacza dodanie repozytorium, ref odświeżenie, lr wyświetlenie listy, a rr usunięcie. W praktyce administracyjnej dobra zasada jest taka, żeby dodawać tylko zaufane repozytoria, sprawdzać klucze GPG, opis źródła pakietów i zgodność repozytorium z wersją dystrybucji. Inaczej można sobie łatwo pomieszać zależności albo zainstalować pakiety z niepewnego źródła, a potem system zachowuje się dziwnie.
Niepoprawne odpowiedzi mieszają polecenia o podobnym brzmieniu, ale zupełnie innym przeznaczeniu. W Linuksie nazwy komend w menedżerach pakietów często są skrótowe, więc łatwo pomylić dodawanie repozytorium z jego odświeżaniem, listowaniem albo usuwaniem. zypper ref nie dodaje nowego repozytorium, tylko odświeża informacje o pakietach z repozytoriów, które już są skonfigurowane w systemie. To trochę tak, jakby odświeżyć katalog w sklepie, ale nie dodać nowego sklepu do listy. Polecenie zypper lr również nie służy do dodawania źródeł pakietów, tylko pokazuje listę repozytoriów, ich aliasy, nazwy, stan włączenia i czasem dodatkowe informacje przydatne w diagnostyce. Natomiast zypper rr jest operacją odwrotną do dodawania, bo usuwa repozytorium z konfiguracji. Podobnie remove-apt-repository sugeruje usunięcie repozytorium w systemach korzystających z APT, a nie jego dodanie. Typowy błąd polega tu na tym, że ktoś kojarzy samo słowo repository i wybiera każde polecenie, które je zawiera, bez zwrócenia uwagi na czasownik lub skrót akcji. W administracji systemami to ważne, bo przypadkowe usunięcie albo odświeżenie repozytoriów nie rozwiąże zadania instalacji nowego oprogramowania. Dobra praktyka jest prosta: najpierw dodajesz źródło pakietów, potem odświeżasz metadane, a dopiero później instalujesz pakiet. W openSUSE będzie to zwykle zypper ar, zypper ref i zypper install, a w systemach Ubuntu raczej add-apt-repository, apt update i apt install. Takie rozróżnienie bardzo pomaga przy realnej pracy w terminalu, serio.