W którym pliku systemu Linux należy dopisać partycję, aby była montowana automatycznie podczas uruchamiania systemu?
A. /etc/passwd
B. /etc/group
C. /etc/fstab
D. /etc/hosts
/etc/fstab to właściwe miejsce, ponieważ ten plik opisuje systemy plików, które Linux ma montować automatycznie, najczęściej podczas startu systemu lub po wydaniu polecenia mount -a. W praktyce wpisuje się tam m.in. identyfikator partycji, punkt montowania, typ systemu plików, opcje montowania, parametr dump oraz kolejność sprawdzania przez fsck. Typowy wpis może wyglądać tak: UUID=xxxx-xxxx /dane ext4 defaults 0 2. Moim zdaniem warto używać UUID zamiast samej nazwy urządzenia typu /dev/sdb1, bo nazwy dysków potrafią się zmienić po przepięciu nośnika albo zmianie kolejności wykrywania. To jest dobra praktyka administracyjna. Po edycji /etc/fstab najlepiej nie restartować od razu, tylko sprawdzić konfigurację poleceniem mount -a. Jeśli nie pojawią się błędy, jest duża szansa, że system uruchomi się poprawnie. Błąd w tym pliku może spowodować problemy przy starcie, więc edytuje się go ostrożnie, najlepiej z kopią zapasową pliku przed zmianami.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne pliki konfiguracyjne z katalogu /etc, bo wszystkie wyglądają jak ważne elementy administracji systemem. Trzeba jednak patrzeć na ich konkretne przeznaczenie. Plik /etc/passwd nie służy do montowania dysków ani partycji. Zawiera informacje o kontach użytkowników, takie jak nazwa użytkownika, UID, GID, katalog domowy i powłoka logowania. Dawniej kojarzył się też z hasłami, ale obecnie właściwe skróty haseł są zwykle w /etc/shadow. Dopisywanie tam partycji nie ma sensu i mogłoby tylko uszkodzić konfigurację kont.
/etc/hosts dotyczy lokalnego mapowania nazw hostów na adresy IP. Używa się go np. do prostego przypisania nazwy serwera do adresu w małej sieci albo do testów bez DNS. To temat sieciowy, nie magazyn danych i nie automatyczne montowanie systemów plików. Z kolei /etc/group opisuje grupy użytkowników i ich członków. Jest ważny przy uprawnieniach, ale nie przy samym podłączaniu partycji do drzewa katalogów.
Poprawnym miejscem jest /etc/fstab, bo system podczas startu odczytuje właśnie ten plik, żeby wiedzieć, co zamontować, gdzie zamontować i z jakimi opcjami. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi katalog /etc i wybiera dowolny znany plik systemowy. W administracji Linuksem tak się nie robi, każdy plik ma dość ściśle określoną rolę. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać: użytkownicy to passwd i group, nazwy hostów to hosts, a automatyczne montowanie dysków to fstab.
/etc/hosts dotyczy lokalnego mapowania nazw hostów na adresy IP. Używa się go np. do prostego przypisania nazwy serwera do adresu w małej sieci albo do testów bez DNS. To temat sieciowy, nie magazyn danych i nie automatyczne montowanie systemów plików. Z kolei /etc/group opisuje grupy użytkowników i ich członków. Jest ważny przy uprawnieniach, ale nie przy samym podłączaniu partycji do drzewa katalogów.
Poprawnym miejscem jest /etc/fstab, bo system podczas startu odczytuje właśnie ten plik, żeby wiedzieć, co zamontować, gdzie zamontować i z jakimi opcjami. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi katalog /etc i wybiera dowolny znany plik systemowy. W administracji Linuksem tak się nie robi, każdy plik ma dość ściśle określoną rolę. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać: użytkownicy to passwd i group, nazwy hostów to hosts, a automatyczne montowanie dysków to fstab.