W systemie Linux, aby wyświetlić nazwę bieżąco zalogowanego użytkownika, należy zastosować polecenie
A. cat
B. whoami
C. echo
D. mkdir
Polecenie whoami służy w Linuksie do wypisania nazwy użytkownika, z którego uprawnieniami aktualnie działa powłoka lub uruchomiony proces. W praktyce po wpisaniu whoami w terminalu dostaniesz np. jan, student albo root. To jest bardzo przydatne przy administracji, szczególnie gdy pracujesz przez SSH, używasz sudo albo masz kilka kont na jednym komputerze. Moim zdaniem to jedno z tych małych poleceń, które warto znać odruchowo, bo pomaga uniknąć głupich pomyłek typu wykonanie komendy jako root, gdy wcale nie było to potrzebne. Technicznie whoami jest częścią typowego zestawu narzędzi GNU coreutils i odpowiada mniej więcej poleceniu id -un, które często stosuje się w skryptach, zwłaszcza gdy zależy nam na przenośności. Warto też pamiętać o niuansie: whoami pokazuje użytkownika efektywnego. Jeśli wejdziesz przez sudo -i, wynik może być root, nawet jeśli pierwotnie zalogowałeś się jako zwykły użytkownik. To dobra praktyka, żeby przed operacjami administracyjnymi sprawdzić kontekst pracy właśnie taką prostą komendą.
W tym pytaniu łatwo pomylić polecenia, bo wszystkie podane nazwy są krótkie i często spotykane w terminalu, ale każde z nich ma zupełnie inne zadanie. cat nie służy do sprawdzania nazwy aktualnego użytkownika. To narzędzie do wyświetlania zawartości plików i łączenia strumieni tekstowych, na przykład cat /etc/passwd pokaże zawartość pliku z informacjami o kontach, ale to nie znaczy, że wskaże bieżącego użytkownika. Taki tok myślenia jest dość typowy: skoro w plikach systemowych są dane o użytkownikach, to może cat wystarczy. No nie do końca, bo trzeba odróżnić odczyt pliku od zapytania systemu o aktywny kontekst użytkownika. echo też bywa mylące, ponieważ może wypisać tekst albo wartość zmiennej, np. echo $USER. To czasem zadziała, ale jest zależne od środowiska powłoki i zmiennych, więc nie jest podstawowym poleceniem do tego celu. W administracji lepiej korzystać z narzędzi przeznaczonych dokładnie do sprawdzania tożsamości użytkownika. mkdir natomiast tworzy katalogi i nie ma związku z identyfikacją konta. Z mojego doświadczenia wynika, że najlepsza metoda nauki komend Linuksa to zapamiętywanie ich według funkcji: whoami odpowiada na pytanie kim jestem w tej sesji, cat pokazuje treść pliku, echo wypisuje tekst, a mkdir tworzy katalog.