Do wyświetlenia w systemie Linux listy wszystkich uruchomionych procesów, a nie tylko tych, których użytkownik jest właścicielem, można użyć polecenia ps z parametrem
A. -cmd
Źle. CMD to nazwa kolumny z poleceniem, a nie parametr wyboru procesów.
B. -mem
Źle. Taki parametr nie istnieje, sortowanie po pamięci wymaga opcji --sort.
C. -tty
Źle. Opcja związana z terminalem zawęża listę do procesów wybranego terminala.
D. -aux
Dobrze. Zestaw aux pokazuje procesy wszystkich użytkowników, także te bez terminala.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2025 (arkusz EE.08-SG-25.06).
Zestaw aux łączy trzy przełączniki. a oznacza procesy wszystkich użytkowników, u dodaje kolumny z właścicielem procesu, zużyciem procesora i pamięci, a x pokazuje także procesy bez terminala, czyli usługi i demony. Razem dają pełną listę procesów w systemie.
Na współczesnych dystrybucjach zapisuje się to zwykle bez myślnika, ps aux, w składni BSD, ale zapis z myślnikiem też jest rozpoznawany. Równoważną listę w stylu systemu Unix daje ps -ef. Wynik często łączy się z filtrowaniem, na przykład ps aux | grep apache, żeby znaleźć proces serwera. Do obserwacji procesów na bieżąco służy polecenie top.
Na współczesnych dystrybucjach zapisuje się to zwykle bez myślnika, ps aux, w składni BSD, ale zapis z myślnikiem też jest rozpoznawany. Równoważną listę w stylu systemu Unix daje ps -ef. Wynik często łączy się z filtrowaniem, na przykład ps aux | grep apache, żeby znaleźć proces serwera. Do obserwacji procesów na bieżąco służy polecenie top.
Wszystkie błędne parametry wyglądają jak nazwy kolumn albo pojęć, ale ps nie przyjmuje ich w ten sposób. Zapis -tty sugeruje terminal, a w ps opcja t lub -t pozwala wybrać procesy z konkretnego terminala. To zawęża listę, zamiast pokazać wszystkie procesy.
Zapis -cmd kojarzy się z kolumną CMD, w której ps pokazuje nazwę polecenia procesu. Nie jest to parametr wyboru procesów.
Zapis -mem przypomina zużycie pamięci. Sortowanie po pamięci robi się inaczej, na przykład ps aux --sort=-%mem, a sam taki parametr nie istnieje.
Listę wszystkich procesów wszystkich użytkowników, łącznie z usługami bez terminala, daje ps z zestawem przełączników aux.
W praktyce zestaw aux zapamiętuje się jako całość, bo każda z trzech liter rozszerza listę procesów albo dodaje kolumny z informacjami o nich.
Zapis -cmd kojarzy się z kolumną CMD, w której ps pokazuje nazwę polecenia procesu. Nie jest to parametr wyboru procesów.
Zapis -mem przypomina zużycie pamięci. Sortowanie po pamięci robi się inaczej, na przykład ps aux --sort=-%mem, a sam taki parametr nie istnieje.
Listę wszystkich procesów wszystkich użytkowników, łącznie z usługami bez terminala, daje ps z zestawem przełączników aux.
W praktyce zestaw aux zapamiętuje się jako całość, bo każda z trzech liter rozszerza listę procesów albo dodaje kolumny z informacjami o nich.