Jaka jest standardowa wartość maksymalnej odległości pomiędzy urządzeniami sieciowymi, połączonymi bezpośrednio przewodem UTP kat.5e?
A. 1000 m
B. 500 m
C. 100 m
D. 10 m
Pytanie z egzaminu CKE, wrzesień 2015 (arkusz E.13-X-15.08).
W sieciach Ethernet na skrętce miedzianej UTP kat. 5e standardowo przyjmuje się maksymalnie 100 m pomiędzy aktywnymi urządzeniami sieciowymi, np. komputerem i przełącznikiem albo dwoma switchami. To nie jest przypadkowa liczba. Wynika ona z ograniczeń transmisji po miedzi: tłumienia sygnału, przesłuchów między parami, opóźnienia propagacji oraz wymagań norm okablowania strukturalnego, takich jak TIA/EIA-568 i ISO/IEC 11801, a także praktyki stosowanej przy Ethernet 100BASE-TX i 1000BASE-T. W typowej instalacji mówi się o kanale 100 m, z czego 90 m to okablowanie poziome w ścianach lub korytach, a około 10 m zostawia się na patchcordy przy gniazdach i w szafie rack. Moim zdaniem warto to zapamiętać praktycznie: jeżeli odległość wychodzi większa niż 100 m, nie robi się po prostu dłuższego kabla, tylko daje się dodatkowy switch, media konwerter albo światłowód. Inaczej sieć może niby działać, ale będą błędy ramek, spadki prędkości, problemy z autonegocjacją i dziwne przerwy w połączeniu.
W tym pytaniu chodzi o standardową długość toru transmisyjnego dla skrętki UTP kategorii 5e, a nie o to, jaki kabel da się fizycznie rozwinąć z pudełka. W praktyce granicą dla Ethernetu po miedzi jest 100 m. Wartości typu 10 m kojarzą się raczej z krótkimi patchcordami w szafie rack, połączeniem komputera z gniazdem albo kablami używanymi na biurku. Taki odcinek jest jak najbardziej poprawny technicznie, ale nie jest maksymalną dopuszczalną odległością dla kat. 5e. Z mojego doświadczenia właśnie tutaj często pojawia się pomyłka: ktoś widzi krótkie kable w pracowni i uznaje, że to musi być limit standardu. Nie, to tylko wygodna długość montażowa.
Odległości 500 m i 1000 m brzmią atrakcyjnie, ale dla bezpośredniego połączenia przewodem UTP kat. 5e są za duże. Skrętka miedziana ma określone parametry elektryczne: tłumienie rośnie wraz z długością, pogarsza się stosunek sygnału do zakłóceń, znaczenie mają też przesłuchy NEXT i FEXT oraz jakość złączy RJ-45. Przy tak długim kablu transmisja Ethernet najczęściej byłaby niestabilna albo w ogóle nie zestawiłaby się poprawnie. Takie dystanse realizuje się inaczej: przez światłowód, dodatkowe przełączniki po drodze, konwertery mediów albo specjalne rozwiązania operatorskie. Dobre praktyki projektowania sieci mówią jasno: dla okablowania miedzianego w standardowej sieci LAN planuje się maksymalnie 100 m kanału, a jeśli budynek lub hala jest większa, trzeba zaprojektować punkty dystrybucyjne, nie kombinować z jednym bardzo długim przewodem.
Odległości 500 m i 1000 m brzmią atrakcyjnie, ale dla bezpośredniego połączenia przewodem UTP kat. 5e są za duże. Skrętka miedziana ma określone parametry elektryczne: tłumienie rośnie wraz z długością, pogarsza się stosunek sygnału do zakłóceń, znaczenie mają też przesłuchy NEXT i FEXT oraz jakość złączy RJ-45. Przy tak długim kablu transmisja Ethernet najczęściej byłaby niestabilna albo w ogóle nie zestawiłaby się poprawnie. Takie dystanse realizuje się inaczej: przez światłowód, dodatkowe przełączniki po drodze, konwertery mediów albo specjalne rozwiązania operatorskie. Dobre praktyki projektowania sieci mówią jasno: dla okablowania miedzianego w standardowej sieci LAN planuje się maksymalnie 100 m kanału, a jeśli budynek lub hala jest większa, trzeba zaprojektować punkty dystrybucyjne, nie kombinować z jednym bardzo długim przewodem.