Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych

W technice druku tekstylnego często spotyka się nieporozumienia dotyczące materiałów eksploatacyjnych, głównie z powodu mylenia różnych technologii druku i nośników druku. Fuser to element obecny wyłącznie w drukarkach laserowych, gdzie odpowiada za utrwalenie tonera na papierze poprzez proces termiczny. Nie ma on żadnego związku z drukiem na tkaninach, bo ten opiera się najczęściej o technologie atramentowe lub sublimacyjne, a nie laserowe. Filament natomiast to zupełnie inna bajka – to materiał stosowany w drukarkach 3D, gdzie jest topiony i nakładany warstwa po warstwie, najczęściej z tworzyw takich jak PLA czy ABS. Nie nadaje się do drukowania bezpośrednio na tkaninach i nie ma zastosowania w drukarkach tekstylnych. Taśma woskowa to materiał wykorzystywany co prawda w druku termotransferowym, ale jest to technologia dedykowana głównie drukarkom etykiet – na przykład w branży logistycznej czy magazynowej. Owszem, można nią nadrukować coś na tasiemce lub etykiecie tekstylnej, ale nie służy do bezpośredniego zadruku powierzchni dużych tkanin czy produkcji odzieży. Często spotykam się z przekonaniem, że te technologie są zamienne, ale to spore uproszczenie: każda z nich ma swoje specyficzne zastosowania i ograniczenia. W druku tekstylnym kluczowa jest technologia pozwalająca na przenikanie barwnika do włókien tkaniny, a to właśnie zapewnia atrament sublimacyjny. Wybierając inne materiały eksploatacyjne, można spotkać się z problemami trwałości, jakości nadruku czy nawet kompatybilności urządzeń. Z mojego doświadczenia wynika, że rozróżnienie tych technologii to jedna z podstawowych umiejętności w pracy z drukiem, bo błędny wybór może skutkować nie tylko złym efektem wizualnym, ale i stratami materiałowymi.