Które medium transmisyjne sieci LAN zaleca się do połączenia dwóch budynków odległych o 1,5 km, jeśli łącze ma być odporne na zakłócenia elektromagnetyczne i zapewniać przepustowość 10 Gb/s?
A. Kabel typu „skrętka”.
B. Fale radiowe.
C. Kabel koncentryczny.
D. Światłowód.
Światłowód jest tu najlepszym wyborem, bo spełnia oba kluczowe warunki: odległość 1,5 km oraz odporność na zakłócenia elektromagnetyczne. W praktyce połączenie między budynkami bardzo często robi się właśnie światłowodem, najlepiej jednomodowym OS2, bo daje duży zapas zasięgu i dobrze współpracuje z modułami 10 Gb/s, np. 10GBASE-LR przez transceivery SFP+ na złączach LC. Taki standard pozwala zwykle pracować na dystansie do około 10 km, więc 1,5 km nie jest problemem. Co ważne, światłowód nie przewodzi prądu, więc nie przenosi przepięć ani różnic potencjałów między budynkami. To duża sprawa przy instalacjach zewnętrznych, szczególnie podczas burzy albo w środowisku przemysłowym. Moim zdaniem to jedna z tych sytuacji, gdzie światłowód nie jest „luksusem”, tylko normalną dobrą praktyką. Skrętka ma typowy limit 100 m, a media miedziane łapią zakłócenia i wymagają ochrony przeciwprzepięciowej. Przy projektowaniu takiego łącza warto też przewidzieć zapas włókien, odpowiednie kable zewnętrzne, kanalizację teletechniczną, oznaczenia tras kablowych oraz pomiar tłumienia po spawaniu. To są rzeczy, które potem oszczędzają dużo nerwów przy utrzymaniu sieci.
W tym zadaniu łatwo pomylić samo pojęcie „medium transmisyjne LAN” z tym, co akurat da się jakoś technicznie uruchomić. Skrętka jest bardzo popularna w sieciach lokalnych i przy 10 Gb/s faktycznie istnieje standard 10GBASE-T, ale typowa maksymalna długość toru miedzianego Ethernet to 100 m. Przy odległości 1,5 km między budynkami odpada to praktycznie od razu. Dochodzi jeszcze problem zakłóceń elektromagnetycznych, przepięć atmosferycznych i różnic potencjałów uziemienia. Kabel miedziany między budynkami to proszenie się o kłopoty, jeśli nie ma bardzo dobrze zaprojektowanej ochrony, a i tak nie rozwiązuje to ograniczenia zasięgu. Fale radiowe mogą wyglądać kusząco, bo nie trzeba kopać ziemi ani układać kanalizacji. Da się zestawić most bezprzewodowy, czasem nawet bardzo szybki, ale takie łącze jest bardziej zależne od widoczności optycznej, zakłóceń, pogody, zajętości pasma i wymogów prawnych. Nie jest to medium odporne na zakłócenia elektromagnetyczne w takim sensie, jak światłowód. Kabel koncentryczny kojarzy się ze starszym Ethernetem i telewizją kablową, ale we współczesnych sieciach LAN nie jest dobrym wyborem do 10 Gb/s na takim dystansie. Standardy Ethernet oparte na koncentryku są historyczne albo dotyczą innych zastosowań, a nie nowoczesnego szkieletowego połączenia między budynkami. Typowy błąd myślowy polega na tym, że wybiera się medium znane z domu albo z krótkich instalacji biurowych, zamiast sprawdzić zasięg, odporność na zakłócenia i zgodność ze standardami. Dla 1,5 km i 10 Gb/s rozsądną, branżowo poprawną odpowiedzią jest światłowód, najlepiej jednomodowy z odpowiednimi modułami optycznymi.