Metodą dostępu do medium transmisyjnego z unikaniem kolizji, stosowaną w sieciach bezprzewodowych IEEE 802.11, jest
A. CSMA/CA
B. NetBEUI
C. WINS
D. CSMA/CD
CSMA/CA, czyli Carrier Sense Multiple Access with Collision Avoidance, to właściwa metoda dostępu do medium używana w sieciach bezprzewodowych IEEE 802.11, czyli typowym Wi-Fi. Jej sens jest dość praktyczny: urządzenie najpierw nasłuchuje, czy kanał radiowy jest wolny, a dopiero potem próbuje nadawać. Ponieważ w sieci radiowej stacja nie potrafi tak łatwo wykryć kolizji w trakcie nadawania jak w kablu, standard 802.11 stawia na unikanie kolizji, a nie ich wykrywanie. Stosowane są m.in. losowe opóźnienie backoff, odstępy czasowe typu DIFS/SIFS, potwierdzenia ACK oraz opcjonalny mechanizm RTS/CTS, przydatny np. przy problemie ukrytej stacji. W praktyce widać to choćby w zatłoczonych sieciach szkolnych, biurowych albo domowych, gdzie wiele laptopów i telefonów walczy o ten sam kanał. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: Ethernet na starych koncentratorach kojarzył się z CSMA/CD, a Wi-Fi z CSMA/CA. Dobra konfiguracja WLAN, dobór kanałów 2,4 GHz i 5 GHz oraz ograniczanie zakłóceń bardzo pomaga tej metodzie działać sprawniej.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne skróty sieciowe, bo wszystkie brzmią trochę technicznie i historycznie pojawiały się w środowiskach lokalnych. NetBEUI nie jest metodą dostępu do medium transmisyjnego. To dawny, prosty protokół sieciowy związany głównie z sieciami Microsoft i NetBIOS, używany kiedyś w małych sieciach LAN. Nie określa on, kiedy karta sieciowa może rozpocząć nadawanie w kanale radiowym, więc nie pasuje do mechanizmu pracy IEEE 802.11. WINS też nie ma związku z dostępem do medium. Jest to usługa nazw, która tłumaczy nazwy NetBIOS na adresy IP, coś w rodzaju starszego pomocnika dla rozpoznawania komputerów w sieci Windows. Wybranie WINS zwykle wynika z mylenia usług sieciowych z mechanizmami warstwy łącza danych. CSMA/CD jest bliżej tematu, ale nadal nie jest poprawne dla Wi-Fi. Ten mechanizm oznacza Carrier Sense Multiple Access with Collision Detection i był typowy dla klasycznego, współdzielonego Ethernetu, zwłaszcza przy koncentratorach. W kablu urządzenie mogło wykryć kolizję podczas nadawania. W radiu jest to dużo trudniejsze, bo stacja zwykle nie nadaje i nie słucha jednocześnie w taki sam sposób, a do tego dochodzą przeszkody, zasięg i problem ukrytych węzłów. Dlatego standard IEEE 802.11 używa CSMA/CA, czyli unikania kolizji przez nasłuch, losowe oczekiwanie, potwierdzenia ramek i czasem RTS/CTS. To jest ta różnica, którą warto mieć w głowie na egzaminie i przy realnej konfiguracji WLAN.