Mnożnik określający stosunek częstotliwości taktowania rdzenia do częstotliwości zegara bazowego jest parametrem
A. myszy komputerowej.
B. procesora.
C. zasilacza ATX.
D. klawiatury.
Mnożnik taktowania jest parametrem procesora, dokładniej związanym z tym, jak CPU wyznacza swoją częstotliwość pracy na podstawie zegara bazowego, często nazywanego BCLK albo base clock. W uproszczeniu działa to tak: częstotliwość rdzenia = zegar bazowy × mnożnik. Jeśli zegar bazowy wynosi 100 MHz, a mnożnik ma wartość 36, to rdzeń pracuje z częstotliwością około 3,6 GHz. W praktyce właśnie dlatego w BIOS/UEFI oraz w programach diagnostycznych typu CPU-Z, HWiNFO czy narzędziach producenta płyty głównej widzisz wartości mnożnika, taktowania i napięcia procesora. Ma to znaczenie przy normalnej pracy, trybach Turbo Boost lub Precision Boost, a także przy podkręcaniu. Moim zdaniem to jedna z ważniejszych rzeczy do zrozumienia, bo sama liczba GHz bez kontekstu temperatur, limitów mocy i obciążenia bywa trochę myląca. Dobra praktyka branżowa jest taka, żeby nie zmieniać mnożnika i napięcia procesora na ślepo, tylko sprawdzać dokumentację CPU i płyty głównej, kontrolować temperatury, stabilność systemu oraz wydajność chłodzenia. To typowy temat z budowy i diagnostyki sprzętu komputerowego.
Mnożnik określający stosunek częstotliwości taktowania rdzenia do częstotliwości zegara bazowego dotyczy procesora, a nie urządzeń peryferyjnych ani zasilania komputera. Częsty błąd bierze się z tego, że w wielu elementach komputera występuje słowo częstotliwość, więc łatwo wrzucić wszystko do jednego worka. Mysz komputerowa może mieć częstotliwość raportowania, na przykład 125 Hz, 500 Hz albo 1000 Hz, oraz rozdzielczość DPI/CPI, ale nie ma mnożnika rdzenia, bo nie jest układem CPU wykonującym instrukcje systemu operacyjnego w takim sensie jak procesor główny. Klawiatura również może mieć polling rate, opóźnienia, matrycę klawiszy, funkcję anti-ghosting albo NKRO, lecz te parametry opisują komunikację i obsługę wciśnięć klawiszy, a nie taktowanie rdzeni obliczeniowych. Zasilacz ATX ma zupełnie inną rolę: dostarcza stabilne napięcia, na przykład 12 V, 5 V i 3,3 V, zgodnie ze specyfikacją ATX, a ocenia się go przez moc, sprawność, zabezpieczenia OVP/OCP/OTP/SCP oraz jakość linii zasilających. Z mojego doświadczenia wynika, że najłatwiej zapamiętać to przez skojarzenie: mnożnik, BCLK, Turbo, napięcie Vcore i temperatury to świat procesora oraz płyty głównej. Peryferia mają swoje częstotliwości komunikacji, ale nie regulują w ten sposób częstotliwości rdzenia CPU.