Do monitorowania stanu urządzeń w sieci jest stosowane oprogramowanie działające w oparciu o protokół
A. SNMP (Simple Network Management Protocol)
B. STP (Spanning Tree Protocol)
C. FTP (File Transfer Protocol)
D. SMTP (Simple Mail Transfer Protocol)
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2021 (arkusz E.13-SG-21.01).
SNMP, czyli Simple Network Management Protocol, jest właśnie protokołem używanym do monitorowania i zarządzania urządzeniami sieciowymi. W praktyce korzystają z niego systemy typu Zabbix, PRTG, LibreNMS, Nagios czy SolarWinds, żeby odczytywać stan routerów, przełączników, serwerów, drukarek sieciowych, punktów dostępowych Wi-Fi albo UPS-ów. Dzięki SNMP można sprawdzić np. obciążenie procesora urządzenia, zajętość pamięci, temperaturę, stan interfejsów, liczbę błędów na porcie, transfer danych albo dostępność sprzętu. Dane są pobierane z tzw. MIB, czyli Management Information Base, gdzie parametry są opisane za pomocą identyfikatorów OID. W dobrych praktykach sieciowych do monitorowania zaleca się używanie SNMPv3, bo obsługuje uwierzytelnianie i szyfrowanie, w przeciwieństwie do starszych wersji SNMPv1 i SNMPv2c, które opierają się głównie na community string. Moim zdaniem to jeden z tych protokołów, które naprawdę czuć w codziennej administracji siecią, bo pozwala szybciej wykryć awarię zanim użytkownicy zaczną dzwonić z pretensjami.
Do monitorowania stanu urządzeń sieciowych nie używa się FTP, STP ani SMTP, mimo że wszystkie te skróty brzmią dość technicznie i łatwo je pomylić, zwłaszcza na początku nauki sieci. FTP, czyli File Transfer Protocol, służy do przesyłania plików między klientem a serwerem. Można nim wrzucić pliki na serwer, pobrać konfigurację albo przenieść dane, ale sam w sobie nie jest protokołem nadzoru nad kondycją urządzeń. Nie odczyta typowo liczników portów, temperatury przełącznika ani obciążenia procesora routera. STP, czyli Spanning Tree Protocol, ma zupełnie inne zadanie: zapobiega pętlom w sieciach przełączanych warstwy drugiej. To ważny mechanizm w LAN, bo bez niego ramki Ethernet mogłyby krążyć w nieskończoność, ale STP nie jest systemem monitoringu. SMTP z kolei jest protokołem poczty elektronicznej, służącym do wysyłania wiadomości e-mail między serwerami i od klienta do serwera pocztowego. Czasem system monitoringu może wysłać alarm przez SMTP, na przykład maila o awarii łącza, ale to tylko kanał powiadomienia, a nie protokół zbierania danych o urządzeniu. Typowy błąd myślowy polega tu na kojarzeniu każdego znanego protokołu sieciowego z ogólną obsługą sieci. W administracji warto rozróżniać funkcję protokołu: transfer plików, eliminacja pętli, poczta elektroniczna oraz zarządzanie i monitoring. Do tego ostatniego standardowo stosuje się SNMP, najlepiej w wersji SNMPv3, bo daje lepsze bezpieczeństwo niż starsze warianty.