Który typ zabezpieczeń w sieci WiFi posiada najlepszy poziom zabezpieczeń?
A. WPA
B. NTFS
C. WPA2
D. WEP
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2019 (arkusz EE.08-X-19.01).
WPA2 jest najlepszą odpowiedzią spośród podanych opcji, bo jest znacznie bezpieczniejszym standardem ochrony sieci WiFi niż WEP i starsze WPA. WPA2 zostało oparte na standardzie IEEE 802.11i i w typowej, poprawnej konfiguracji używa szyfrowania AES-CCMP, które przez długi czas było uznawane za bardzo solidne rozwiązanie w sieciach bezprzewodowych. W praktyce oznacza to, że dane przesyłane między laptopem, telefonem czy drukarką a punktem dostępowym są dużo trudniejsze do podsłuchania i odszyfrowania. W domu najczęściej spotkasz tryb WPA2-Personal, czyli z hasłem PSK. W firmach lepszą praktyką jest WPA2-Enterprise z uwierzytelnianiem 802.1X i serwerem RADIUS, bo wtedy każdy użytkownik może mieć własne dane logowania. Moim zdaniem warto też pamiętać, że samo WPA2 nie załatwia wszystkiego: hasło musi być długie, losowe i nie powinno być typu nazwa firmy + rok. Dzisiaj jeszcze bezpieczniejszy jest WPA3, ale nie było go w odpowiedziach, więc z tej listy wybór WPA2 jest najbardziej sensowny.
W tym pytaniu łatwo pomylić starsze nazwy zabezpieczeń WiFi i uznać, że skoro coś ma w nazwie WPA, to musi być wystarczająco dobre. WEP był jednym z pierwszych mechanizmów ochrony sieci bezprzewodowych, ale obecnie jest uznawany za przestarzały i praktycznie nie powinno się go stosować. Korzystał z algorytmu RC4 i miał poważne problemy konstrukcyjne, między innymi z krótkim wektorem inicjalizującym. W praktyce sieć WEP można złamać narzędziami audytowymi w krótkim czasie, czasem szybciej niż ktoś zdąży zrobić kawę. WPA było rozwiązaniem przejściowym, wprowadzonym po problemach z WEP. Poprawiło bezpieczeństwo, ale często opierało się na TKIP, które również jest dziś traktowane jako słabe i niewskazane w nowych konfiguracjach. Typowy błąd myślowy polega na tym, że użytkownik widzi WPA i WPA2 jako prawie to samo, a różnica jest jednak ważna technicznie. WPA2 z AES-CCMP to inna liga, szczególnie gdy używa się mocnego hasła albo trybu Enterprise. NTFS natomiast w ogóle nie jest mechanizmem zabezpieczeń WiFi. To system plików używany głównie w Windows, związany z partycjami, uprawnieniami do plików, kompresją czy szyfrowaniem na dysku. Może pomagać w ochronie danych lokalnych, ale nie zabezpiecza transmisji radiowej między routerem a urządzeniem. Z mojego doświadczenia takie pomyłki biorą się z wrzucania wszystkich skrótów bezpieczeństwa do jednego worka, a tu trzeba rozróżniać warstwę sieciową od systemu plików.