Przedstawione narzędzie jest stosowane do
A. lokalizacji uszkodzeń włókien światłowodowych.
B. spawania przewodów światłowodowych.
C. zdejmowania izolacji okablowania.
D. zaciskania wtyków RJ11 i RJ45.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2021 (arkusz EE.08-SG-21.06).
Przedstawione narzędzie to wizualny lokalizator uszkodzeń włókien światłowodowych, często nazywany VFL, czyli Visual Fault Locator. Działa on bardzo praktycznie: wprowadza do włókna światło laserowe, zwykle czerwone, o widzialnej długości fali, najczęściej około 650 nm. Jeżeli w kablu jest zgięcie, pęknięcie, źle wykonany spaw, uszkodzony pigtail albo problem przy złączu, światło może być widoczne w miejscu usterki. Dzięki temu technik szybko widzi, gdzie szukać problemu, zamiast rozbierać pół instalacji na ślepo. Moim zdaniem to jedno z tych narzędzi, które wygląda niepozornie, a w praktyce bardzo ułatwia robotę przy sieciach FTTH, patchcordach i przełącznicach światłowodowych. Trzeba jednak pamiętać o dobrych praktykach: nie wolno patrzeć bezpośrednio w złącze światłowodu ani w końcówkę urządzenia, bo laser może uszkodzić wzrok. W profesjonalnej diagnostyce VFL nie zastępuje reflektometru OTDR, ale świetnie go uzupełnia, szczególnie przy krótkich odcinkach, kontroli ciągłości toru optycznego i szybkiej identyfikacji włókna. Zgodnie z zasadami pracy z okablowaniem strukturalnym i instalacjami światłowodowymi należy też czyścić złącza, chronić ferrule przed zabrudzeniem oraz stosować odpowiednie adaptery, np. SC, LC lub FC.
To narzędzie łatwo pomylić z innymi przyrządami instalatorskimi, bo ma kształt ręcznego urządzenia i bywa używane przy okablowaniu sieciowym, ale jego zadanie jest zupełnie inne. Nie służy ono do spawania przewodów światłowodowych. Do tego używa się spawarki światłowodowej, czyli znacznie większego i bardziej precyzyjnego urządzenia, które centruje dwa końce włókien, wykonuje łuk elektryczny i łączy szkło z bardzo małym tłumieniem. Spawarka ma uchwyty, elektrody, ekran podglądu i zwykle wykonuje test jakości spawu. Tutaj mamy raczej prosty lokalizator laserowy, który wysyła widzialne światło do włókna. Nie jest to także narzędzie do zdejmowania izolacji. Do zdejmowania powłok z kabli stosuje się stripery, nożyki do kabli, obcinarki kevlaru i specjalne narzędzia do zdejmowania bufora 250 µm lub 900 µm. Takie czynności są mechaniczne, a nie optyczne. Podobnie nie pasuje zaciskanie wtyków RJ11 i RJ45, bo do tego używa się zaciskarki do złączy modularnych, najczęściej przy kablach miedzianych typu skrętka UTP, FTP albo przewodach telefonicznych. Typowy błąd myślowy polega na wrzuceniu wszystkich narzędzi sieciowych do jednego worka: skoro coś jest używane przy sieciach, to pewnie zaciska, tnie albo spawa. W praktyce warto patrzeć na końcówkę narzędzia i sposób działania. Jeśli urządzenie emituje czerwone światło do włókna, to jego rolą jest diagnostyka optyczna: sprawdzenie ciągłości, lokalizacja złamań, zagięć, wadliwych złączy lub błędnie zestawionych patchcordów. Z mojego doświadczenia właśnie takie szybkie rozróżnienie narzędzi bardzo pomaga na egzaminach i potem w normalnej pracy serwisowej.