Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych

Jeżeli chodzi o usuwanie plików na dysku twardym, wokół tej kwestii krąży sporo mitów i nieporozumień. Często wydaje się, że natychmiastowe wykonanie testu S. M. A. R. T. albo zainstalowanie programu diagnostycznego może w jakikolwiek sposób pomóc w odzyskaniu przypadkowo skasowanych plików. Jednak testy diagnostyczne są przeznaczone raczej do oceny stanu technicznego sprzętu – wykrywają np. uszkodzenia mechaniczne, zmiany w parametrach dysku czy przewidywane awarie, ale nie mają żadnego wpływu na możliwość odzyskania danych, które zostały skasowane z poziomu systemu plików. Podobnie instalacja dowolnego oprogramowania po utracie danych wiąże się z ryzykiem – każda instalacja, nawet programu do odzyskiwania, może nadpisać fragmenty właśnie tych plików, które chcemy odzyskać. To jest bardzo częsty błąd, który prowadzi do nieodwracalnych strat. Z kolei defragmentacja, choć kiedyś była polecana do przyspieszania pracy komputerów z dyskami HDD, to w kontekście usuwania plików jest wręcz niebezpieczna – ten proces masowo przepisuje dane na nowe sektory, co praktycznie uniemożliwia skuteczne odzyskanie usuniętych plików. W mojej opinii, wiele osób nieświadomie wybiera takie działania, bo wydaje im się, że "coś trzeba zrobić" natychmiast, nie analizując skutków. Tymczasem najlepszą praktyką branżową – podkreślaną nawet w literaturze oraz przez ekspertów od informatyki śledczej – jest natychmiastowe zabezpieczenie dysku przed wszelkim zapisem. Liczy się czas i świadomość, co naprawdę dzieje się z danymi na dysku po usunięciu pliku. Dlatego inne działania, niż blokada zapisu, nie tylko nie pomagają, ale wręcz zmniejszają szansę na skuteczne odzyskanie danych.