Którą normę stosuje się dla okablowania strukturalnego w sieciach komputerowych?
A. ISO/IEC 8859-2
B. TIA/EIA-568-B
C. PN-EN ISO 9001:2009
D. PN-EN 12464-1:2004
Pytanie z egzaminu CKE, wrzesień 2015 (arkusz E.13-X-15.08).
Norma TIA/EIA-568-B dotyczy okablowania strukturalnego stosowanego w sieciach komputerowych i telekomunikacyjnych, dlatego w tym pytaniu jest właściwą odpowiedzią. Opisuje ona między innymi zasady wykonywania instalacji miedzianych skrętkowych, sposób zakończenia przewodów w złączach RJ-45, układ par w standardach T568A i T568B, wymagania dla kabli, patch paneli, gniazd abonenckich oraz połączeń w szafach dystrybucyjnych. W praktyce oznacza to, że gdy zarabiasz wtyk, montujesz gniazdo sieciowe albo opisujesz tor transmisyjny od przełącznika do stanowiska komputerowego, powinieneś trzymać się określonego standardu, a nie robić tego „na oko”. Moim zdaniem to jedna z tych norm, które naprawdę warto kojarzyć, bo bezpośrednio przekłada się na działającą sieć. Dobre praktyki branżowe mówią też o zachowaniu promienia gięcia kabla, nieprzekraczaniu długości 100 m dla typowego toru Ethernet po skrętce, prawidłowym oznaczaniu portów oraz testowaniu instalacji certyfikatorem. Warto pamiętać, że TIA/EIA-568-B ma już nowsze następcze wersje, ale w kontekście klasycznych pytań o okablowanie strukturalne ta odpowiedź jest jak najbardziej trafna.
Wybór innej normy zwykle wynika z pomylenia ogólnych standardów technicznych z normami przeznaczonymi konkretnie do sieci komputerowych. PN-EN 12464-1:2004 dotyczy oświetlenia miejsc pracy we wnętrzach, czyli takich spraw jak natężenie oświetlenia, komfort widzenia czy warunki pracy przy stanowisku. To ważne w pracowni komputerowej albo serwerowni, ale nie mówi, jak zakończyć skrętkę, jak prowadzić okablowanie poziome ani jak powinien wyglądać punkt logiczny. PN-EN ISO 9001:2009 odnosi się do systemów zarządzania jakością w organizacji. Może pomóc firmie uporządkować procesy, dokumentację i kontrolę jakości usług, jednak nie jest instrukcją projektowania sieci LAN. ISO/IEC 8859-2 to z kolei standard kodowania znaków, używany historycznie dla języków Europy Środkowej, czyli sprawa związana z reprezentacją tekstu, a nie z kablem, patch panelem czy złączem RJ-45. Typowy błąd myślowy polega na tym, że sama obecność skrótu ISO, PN-EN albo numeru normy wygląda „technicznie”, więc łatwo uznać ją za sieciową. W okablowaniu strukturalnym trzeba jednak patrzeć na zakres normy. Dla instalacji teleinformatycznych liczą się standardy takie jak TIA/EIA-568-B, a także w szerszym kontekście ISO/IEC 11801 lub EN 50173. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać to praktycznie: jeśli norma mówi o parach przewodów, kategoriach kabli, torze transmisyjnym i zakończeniach w gniazdach, to jesteśmy blisko okablowania strukturalnego. Jeśli mówi o jakości firmy, znakach narodowych albo oświetleniu biura, to jest inny dział techniki.