Zasady budowy systemu okablowania strukturalnego, specyfikacja parametrów kabli oraz procedury testowania obowiązujące w Polsce zostały zawarte w normach
A. PN-EN 50173
B. EN 50169
C. PN-EN 50310
D. EN 50167
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2019 (arkusz EE.08-X-19.01).
Normą właściwą jest PN-EN 50173, bo opisuje ona systemy okablowania strukturalnego stosowane w budynkach i obiektach, czyli dokładnie ten obszar, o który chodzi w pytaniu. W praktyce ta norma mówi, jak projektować okablowanie poziome i pionowe, jakie elementy wchodzą w tor transmisyjny, jakie są kategorie i klasy parametrów transmisyjnych oraz jakie wymagania powinny spełniać łącza miedziane i światłowodowe. To nie jest tylko suchy dokument do zapamiętania, bo przydaje się realnie przy projektowaniu sieci w szkole, biurze, serwerowni czy hali produkcyjnej. Jeśli ktoś układa skrętkę kat. 6A do punktów abonenckich, dobiera patch panele, gniazda RJ-45 i później wykonuje pomiary certyfikacyjne, to właśnie założenia z rodziny PN-EN 50173 są punktem odniesienia. Moim zdaniem warto kojarzyć ją jako podstawową normę od okablowania strukturalnego, bo często pojawia się w dokumentacji przetargowej i odbiorowej. Dobre praktyki branżowe wymagają, żeby instalacja była nie tylko podłączona i działała, ale też spełniała określone parametry, np. tłumienie, przesłuchy, długości torów i zapas jakości transmisji.
W tym pytaniu łatwo pomylić normy, bo wszystkie oznaczenia wyglądają podobnie i dotyczą instalacji teleinformatycznych albo kabli. Trzeba jednak rozróżnić normę opisującą cały system okablowania strukturalnego od dokumentów bardziej szczegółowych albo dotyczących innego obszaru technicznego. EN 50167 i EN 50169 kojarzą się z parametrami kabli stosowanych w instalacjach teleinformatycznych, ale nie są główną normą opisującą zasady budowy kompletnego systemu okablowania strukturalnego w Polsce. To typowy błąd: ktoś widzi numer normy zaczynający się od 5016x i zakłada, że skoro chodzi o kable, to musi pasować. A w praktyce system okablowania to nie tylko sam przewód. To też punkty dystrybucyjne, gniazda, patch panele, tory transmisyjne, klasy łączy, topologia gwiazdy, wymagania dla budynków oraz sposób odbioru instalacji. PN-EN 50310 też jest ważna, ale jej tematyka dotyczy przede wszystkim uziemienia, połączeń wyrównawczych i infrastruktury związanej z kompatybilnością elektromagnetyczną w budynkach z instalacjami teleinformatycznymi. Czyli pomaga zapewnić bezpieczeństwo i poprawne warunki pracy urządzeń, ale nie jest podstawową normą od projektowania całego okablowania strukturalnego. Z mojego doświadczenia najlepsza metoda zapamiętania jest taka: PN-EN 50173 = okablowanie strukturalne jako system, PN-EN 50310 = uziemienie i połączenia wyrównawcze dla teleinformatyki. W dokumentacji technicznej te normy mogą występować razem, ale nie oznaczają tego samego.