Norma TIA/EIA-568-B.2 określa specyfikację parametrów transmisyjnych
A. fal radiowych.
B. kabli UTP.
C. światłowodów.
D. kabli koncentrycznych.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2018 (arkusz E.13-X-18.01).
Norma TIA/EIA-568-B.2 odnosi się do okablowania miedzianego typu skrętka symetryczna, czyli w praktyce do kabli UTP oraz pokrewnych rozwiązań skrętkowych o impedancji 100 Ω. To właśnie dlatego odpowiedź „kabli UTP” jest właściwa. Ten dokument opisuje wymagania transmisyjne dla elementów toru miedzianego: kabla, złączy, patch paneli i przewodów krosowych. Chodzi między innymi o tłumienie, przesłuch zbliżny NEXT, stratę odbiciową, opóźnienie propagacji czy różnicę opóźnień między parami. W praktyce te parametry decydują, czy instalacja nadaje się np. do Ethernetu 100BASE-TX, 1000BASE-T albo szybszych transmisji w zależności od kategorii przewodu. Z mojego doświadczenia warto kojarzyć tę normę z typową siecią strukturalną w budynku: gniazda RJ-45, patch panel, przełącznik i odcinek poziomy do 90 m, a cały kanał zwykle do 100 m. Dobre praktyki mówią też, żeby nie rozkręcać par za daleko przy zarabianiu złącza i trzymać się schematu T568A albo T568B. Niby drobiazg, ale potem tester certyfikacyjny potrafi bez litości pokazać błędy.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne media transmisyjne, bo wszystkie występują w sieciach komputerowych, ale nie wszystkie są opisane tą samą normą. TIA/EIA-568-B.2 nie jest normą od kabli koncentrycznych. Koncentryk był ważny w starszych odmianach Ethernetu, takich jak 10BASE2 czy 10BASE5, a dziś spotyka się go częściej w telewizji kablowej, instalacjach antenowych albo systemach opartych o przewody RG-6 i podobne. Ma inną budowę, inne parametry falowe i inne zastosowania niż skrętka komputerowa. Światłowody też należą do okablowania strukturalnego, ale w rodzinie TIA/EIA-568-B ich wymagania opisuje inna część standardu, kojarzona z okablowaniem optycznym, a nie B.2. Tam istotne są takie sprawy jak tłumienie toru optycznego, długość fali, typ włókna jednomodowego lub wielomodowego oraz złącza optyczne. Fale radiowe to jeszcze inny temat, bardziej związany z Wi-Fi i standardami IEEE 802.11, planowaniem kanałów, mocą nadajnika, zakłóceniami oraz propagacją sygnału w powietrzu. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi skrót TIA/EIA-568 i uznaje go ogólnie za wszystko, co dotyczy transmisji danych. A dokładniej: część B.2 skupia się na miedzianej skrętce symetrycznej, czyli okablowaniu typu UTP i podobnym. W praktyce monter lub administrator kojarzy ją z pomiarami toru RJ-45, kategoriami przewodów, długością kanału 100 m i parametrami jakości transmisji.