Do przetestowania działania serwera DNS w systemach Windows Server można użyć narzędzia nslookup. Jeżeli jako argumentu polecenia użyje się nazwy komputera, np. nslookup host.domena.com, to nastąpi sprawdzenie
A. strefy przeszukiwania do przodu.
B. obu stref przeszukiwania, najpierw wstecz a następnie do przodu.
C. strefy przeszukiwania wstecz.
D. aliasu wprowadzonego dla rekordu adresu domeny.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2019 (arkusz E.13-X-19.01).
Polecenie nslookup host.domena.com wykonuje klasyczne zapytanie DNS typu forward lookup, czyli sprawdza strefę przeszukiwania do przodu. Chodzi o zamianę nazwy domenowej, na przykład host.domena.com, na adres IP zapisany zwykle w rekordzie A dla IPv4 albo AAAA dla IPv6. W praktyce administrator używa tego wtedy, gdy chce sprawdzić, czy klient potrafi odnaleźć serwer po nazwie, czy rekord DNS istnieje oraz czy wskazuje na właściwy adres. To jest bardzo typowy test przy konfiguracji Windows Server DNS, Active Directory, usług plików, serwerów WWW czy poczty. Strefa przeszukiwania do przodu przechowuje rekordy nazw, takie jak A, AAAA, CNAME, MX, SRV. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: gdy podajesz nazwę, DNS szuka adresu, a gdy podajesz adres IP, zwykle sprawdzasz nazwę w strefie wstecznej. Dobra praktyka administracyjna mówi też, żeby po zmianie rekordów sprawdzić wynik z kilku miejsc, np. z klienta domenowego i bezpośrednio z serwera DNS, bo pamięć podręczna DNS potrafi czasem trochę zamieszać w diagnozie.
W tym pytaniu łatwo pomylić dwa kierunki działania DNS, bo nazwy forward lookup i reverse lookup brzmią podobnie, a oba mechanizmy dotyczą tego samego systemu nazw. Jeśli w poleceniu nslookup jako argument podana jest nazwa hosta, na przykład host.domena.com, to klient DNS próbuje znaleźć odpowiadający jej adres IP. To oznacza użycie strefy przeszukiwania do przodu, gdzie znajdują się rekordy A i AAAA. Strefa przeszukiwania wstecz działa odwrotnie: zaczynamy od adresu IP i próbujemy ustalić nazwę hosta, korzystając z rekordów PTR. Przykładowo zapytanie o 192.168.1.10 może zwrócić nazwę serwer1.domena.local, o ile administrator poprawnie skonfigurował reverse zone. Częsty błąd myślowy polega na tym, że ktoś kojarzy nslookup ogólnie z testowaniem DNS i zakłada, że narzędzie zawsze sprawdza obie strefy. Tak nie jest. nslookup wykonuje zapytanie zależne od tego, co mu podamy oraz jakiego typu rekord chcemy uzyskać. Alias CNAME też nie jest tutaj głównym celem zapytania. Może się zdarzyć, że nazwa jest aliasem i DNS po drodze rozwiąże CNAME do rekordu A, ale nadal jest to proces w strefie do przodu, a nie osobne sprawdzanie aliasu dla rekordu adresu domeny. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać to praktycznie: nazwa -> adres IP to forward lookup, adres IP -> nazwa to reverse lookup. Taka zasada bardzo pomaga przy diagnozowaniu problemów z usługami domenowymi, logowaniem do Active Directory i komunikacją między serwerami.