W systemie plików NTFS zmianę uprawnień do pliku oraz przejęcie jego własności umożliwia uprawnienie
A. modyfikacja.
B. pełna kontrola.
C. odczyt.
D. zapis.
W systemie NTFS właściwą odpowiedzią jest pełna kontrola, bo ten poziom uprawnień obejmuje nie tylko odczyt, zapis czy modyfikowanie zawartości pliku, ale także zarządzanie jego zabezpieczeniami. W praktyce oznacza to możliwość zmiany listy kontroli dostępu ACL, czyli dopisywania lub usuwania użytkowników i grup oraz nadawania im konkretnych praw. Pełna kontrola pozwala też na przejęcie własności obiektu, co w NTFS jest bardzo ważne administracyjnie, szczególnie gdy plik został utworzony przez innego użytkownika albo po migracji danych z innego komputera. Technicznie chodzi tu między innymi o specjalne prawa typu WRITE_DAC, czyli zmiana uprawnień, oraz WRITE_OWNER, czyli zmiana właściciela. Z mojego doświadczenia to jest jedna z tych rzeczy, które łatwo pomylić, bo modyfikacja brzmi dość szeroko, ale nie daje pełnego zarządzania zabezpieczeniami. Dobra praktyka w Windows mówi jednak, żeby pełnej kontroli nie rozdawać każdemu, tylko stosować zasadę najmniejszych uprawnień. Czyli użytkownik powinien mieć tylko takie prawa, jakie naprawdę są mu potrzebne do pracy.
W NTFS trzeba rozróżniać zwykłe operacje na zawartości pliku od operacji administracyjnych na jego zabezpieczeniach. Uprawnienie zapis pozwala dopisywać dane, nadpisywać plik albo tworzyć nowe pliki w folderze, zależnie od kontekstu, ale samo w sobie nie oznacza prawa do zmiany listy ACL ani przejmowania właściciela. Częsty błąd polega na myśleniu, że skoro można coś zapisać w pliku, to można też decydować, kto ma do niego dostęp. To są jednak dwa różne poziomy kontroli. Odczyt jest jeszcze bardziej ograniczony, bo służy głównie do przeglądania zawartości, a czasem także atrybutów i podstawowych informacji o obiekcie. Nie daje żadnej realnej władzy administracyjnej nad plikiem. Modyfikacja bywa najbardziej myląca, bo pozwala zmieniać treść, kasować plik i wykonywać wiele codziennych czynności użytkownika. Nadal jednak nie obejmuje pełnego zarządzania zabezpieczeniami. W modelu NTFS zmiana uprawnień i przejęcie własności należą do uprawnień specjalnych, które są zawarte w pełnej kontroli. W praktyce administratorzy powinni uważać, żeby nie nadawać pełnej kontroli z przyzwyczajenia, bo to osłabia bezpieczeństwo systemu. Lepiej nadać modyfikację zwykłym użytkownikom, a pełną kontrolę zostawić administratorom albo właścicielom danych, jeśli faktycznie jest taka potrzeba.