Kable łączące kondygnacyjny punkt dystrybucyjny z gniazdami abonenckimi na tej samej kondygnacji nazywa się
A. okablowaniem poziomym
B. połączeniami systemowymi
C. okablowaniem pionowym
D. połączeniami telekomunikacyjnymi
Okablowanie poziome to właściwa nazwa kabli prowadzonych od kondygnacyjnego punktu dystrybucyjnego, czyli najczęściej szafy lub punktu FD na danym piętrze, do gniazd abonenckich znajdujących się na tej samej kondygnacji. W praktyce są to przewody, które idą np. z szafy rack w pomieszczeniu technicznym do gniazd RJ-45 przy stanowiskach pracy, drukarkach, punktach dostępowych Wi-Fi albo telefonach VoIP. Takie nazewnictwo wynika ze standardów okablowania strukturalnego, między innymi ISO/IEC 11801, EN 50173 oraz TIA/EIA-568. Moim zdaniem warto to dobrze zapamiętać, bo na schematach sieci budynkowych ten podział pojawia się bardzo często. Dobra praktyka mówi, żeby tor poziomy był opisany, zakończony na panelu krosowym i gnieździe abonenckim oraz testowany certyfikatorem. Typowo przyjmuje się maksymalnie 90 m dla stałego łącza, a cały kanał transmisyjny z patchcordami nie powinien przekraczać 100 m. To ułatwia późniejszą diagnostykę i rozbudowę sieci.
W tym pytaniu łatwo pomylić pojęcia, bo wszystkie odpowiedzi brzmią trochę technicznie i każda jakoś kojarzy się z kablami. Kluczowe jest jednak słowo: ta sama kondygnacja. Jeżeli kabel biegnie od kondygnacyjnego punktu dystrybucyjnego do gniazda użytkownika na tym samym piętrze, to mówimy o okablowaniu poziomym, a nie o pionowym. Okablowanie pionowe, nazywane też szkieletowym lub magistralnym, służy do łączenia punktów dystrybucyjnych między piętrami, na przykład głównego punktu dystrybucyjnego budynku z punktami na poszczególnych kondygnacjach. W blokach biurowych często idzie ono pionami kablowymi, stąd ta nazwa i stąd bierze się częsty błąd myślowy. Połączenia systemowe to określenie zbyt ogólne, nie jest standardową nazwą tej części okablowania strukturalnego. Podobnie połączenia telekomunikacyjne mogą oznaczać bardzo wiele rzeczy: linię telefoniczną, światłowód operatora, kabel do centrali lub łącze usługowe. Nie precyzują one miejsca kabla w strukturze budynku. W normach takich jak ISO/IEC 11801, EN 50173 czy TIA/EIA-568 rozróżnienie między okablowaniem poziomym i pionowym jest bardzo ważne, bo wpływa na projekt, długości torów, dokumentację, pomiary oraz późniejsze serwisowanie instalacji.