Zgodnie z normą PN-EN 50174 okablowanie poziome w systemie okablowania strukturalnego to część okablowania pomiędzy
A. serwerem a szkieletem sieci
B. gniazdkiem użytkownika a terminalem końcowym
C. punktami rozdzielczymi w głównych pionach budynku
D. punktem rozdzielczym a gniazdem użytkownika
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2019 (arkusz E.13-X-19.01).
Okablowanie poziome w rozumieniu PN-EN 50174 oraz powiązanych norm okablowania strukturalnego, np. PN-EN 50173, obejmuje odcinek pomiędzy punktem rozdzielczym a gniazdem użytkownika. W praktyce chodzi najczęściej o połączenie od szafy dystrybucyjnej na danym piętrze, czyli punktu rozdzielczego kondygnacji, do gniazda teleinformatycznego w pokoju, sali lekcyjnej, biurze albo przy stanowisku pracy. To jest stała część instalacji, zwykle prowadzona w korytach kablowych, peszlach, podłodze technicznej lub nad sufitem podwieszanym. Moim zdaniem to jedna z ważniejszych definicji przy projektowaniu sieci w budynku, bo łatwo pomylić ją z przewodem od gniazdka do komputera. Ten krótki przewód przy stanowisku to już kabel przyłączeniowy, a nie zasadnicze okablowanie poziome. Dobra praktyka branżowa mówi też o pilnowaniu długości toru transmisyjnego, promieni gięcia, separacji od instalacji elektrycznej 230 V i poprawnego zakończenia przewodów w panelach krosowych oraz gniazdach. Dzięki temu później sieć działa stabilnie, łatwiej ją certyfikować i diagnozować, a zmiana stanowiska użytkownika sprowadza się często tylko do przepięcia patchcordu w szafie.
W tym pytaniu kluczowe jest rozróżnienie stałej infrastruktury okablowania strukturalnego od przewodów przyłączeniowych, urządzeń końcowych i okablowania szkieletowego. Odcinek między gniazdem użytkownika a terminalem końcowym, czyli na przykład komputerem, telefonem VoIP albo drukarką sieciową, nie jest właściwym okablowaniem poziomym. To raczej przewód obszaru roboczego, często zwykły patchcord. Jest ważny dla działania połączenia, ale według podejścia normowego nie traktuje się go jako głównej części instalacji prowadzonej w budynku. Z mojego doświadczenia uczniowie często łapią się na tym, że skoro kabel idzie poziomo po biurku, to musi być poziomy. No właśnie nie o taki poziom tu chodzi. Połączenie serwera ze szkieletem sieci dotyczy bardziej infrastruktury centralnej, pomieszczenia technicznego, urządzeń aktywnych i ewentualnie okablowania między punktami dystrybucyjnymi. To nie opisuje typowego przebiegu od szafy piętrowej do gniazda abonenckiego. Podobnie połączenia między punktami rozdzielczymi w głównych pionach budynku należą do okablowania szkieletowego, często nazywanego pionowym lub backbone. Takie trasy łączą kondygnacje, budynki albo główne węzły dystrybucyjne i zwykle mają inną rolę niż okablowanie poziome. Norma PN-EN 50174 skupia się na poprawnym planowaniu i instalacji takich systemów, dlatego precyzyjne nazewnictwo ma znaczenie praktyczne: inaczej projektuje się trasę kablową do gniazda użytkownika, a inaczej pion światłowodowy między szafami.