Rysunek przedstawia panel konfiguracyjny bezprzewodowego urządzenia dostępowego, który umożliwia
A. przypisanie adresów MAC kart sieciowych.
B. konfigurację serwera DHCP.
C. przypisanie maski podsieci.
D. nadanie nazwy hosta.
Pytanie z egzaminu CKE, październik 2013 (arkusz E.13-X-13.10).
Widoczny panel dotyczy konfiguracji serwera DHCP w bezprzewodowym urządzeniu dostępowym, czyli najczęściej w routerze Wi-Fi albo punkcie dostępowym z funkcją routera. Widać tam opcję DHCP Server: Enable/Disable, adres początkowy puli, maksymalną liczbę użytkowników DHCP, czas dzierżawy adresu oraz pola na serwery DNS i WINS. To są typowe parametry usługi DHCP, która automatycznie przydziela hostom w sieci adres IP, maskę podsieci, bramę domyślną i adresy DNS. W praktyce dzięki temu laptop, telefon czy drukarka po połączeniu z Wi-Fi nie musi mieć ręcznie wpisanych ustawień IPv4. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych funkcji w małych sieciach, bo mocno ogranicza pomyłki użytkowników. Dobra praktyka jest taka, żeby pula DHCP nie nachodziła na adresy statyczne, np. adres routera, serwera NAS czy drukarki. W większych sieciach warto też planować zakresy adresacji zgodnie z dokumentacją, a czas dzierżawy dobrać do charakteru sieci: krótszy dla gości, dłuższy dla stałych stanowisk.
Ten ekran łatwo pomylić z ogólnymi ustawieniami sieciowymi urządzenia, ale trzeba patrzeć na konkretne pola widoczne w panelu. Nazwa hosta zwykle występuje jako Host Name, Device Name albo Router Name i służy do identyfikowania urządzenia w sieci lub w panelu administracyjnym. Tutaj takich ustawień nie ma, więc nie chodzi o nadawanie nazwy urządzeniu. Przypisywanie adresów MAC kart sieciowych to też inny mechanizm. Adres MAC jest sprzętowym identyfikatorem interfejsu sieciowego, zapisanym w postaci szesnastkowej, np. 00-1A-2B-3C-4D-5E. W routerach można czasem spotkać filtrowanie MAC albo rezerwacje DHCP na podstawie MAC, ale na pokazanym ekranie nie widać listy klientów ani pól do wpisywania adresów fizycznych. Maska podsieci również nie jest tu głównym elementem konfiguracji. Zwykle ustawia się ją w sekcji LAN IP, razem z adresem routera, np. 192.168.1.1 i maską 255.255.255.0. Na rysunku są natomiast parametry puli adresów: starting IP address, maximum number of DHCP users, client lease time oraz DNS. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro pojawia się adres IP, to od razu zakładamy konfigurację adresacji ręcznej albo maski. A tu chodzi o automatyczne rozdawanie konfiguracji hostom przez DHCP, zgodnie z zasadą centralnego zarządzania adresacją w sieci lokalnej.