ping ………… 192.168.11.3 Co należy wpisać w miejscu kropek, aby w systemie Linux polecenie ping wysłało dokładnie 4 pakiety ICMP i zakończyło działanie?
ping ………… 192.168.11.3Co należy wpisać w miejscu kropek, aby w systemie Linux polecenie ping wysłało dokładnie 4 pakiety ICMP i zakończyło działanie?
A. -c 4
B. -s 4
C. -t 4
D. -i 4
Opcja -c 4 jest właściwa, bo w linuksowym poleceniu ping przełącznik -c oznacza count, czyli liczbę pakietów ICMP Echo Request, które mają zostać wysłane przed zakończeniem pracy programu. Pełne polecenie będzie więc wyglądało tak: ping -c 4 192.168.11.3. W praktyce system wyśle 4 zapytania ICMP do hosta o adresie 192.168.11.3, a potem pokaże podsumowanie: liczbę pakietów wysłanych, odebranych, procent strat oraz czasy odpowiedzi RTT. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych opcji przy diagnostyce, bo bez niej ping w wielu dystrybucjach Linuksa działa ciągle, aż przerwiesz go skrótem Ctrl+C. W administracji siecią używa się tego np. w skryptach monitorujących, testach połączenia po zmianie konfiguracji IP, sprawdzaniu bramy domyślnej albo diagnozowaniu strat pakietów. Warto pamiętać, że ICMP dla IPv4 opisuje m.in. RFC 792, a dobra praktyka jest taka, żeby testy były krótkie i konkretne, szczególnie w środowisku produkcyjnym. Parametr -c 4 daje właśnie taki kontrolowany test: krótki, czytelny i łatwy do porównania z innymi wynikami.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne przełączniki polecenia ping, bo wyglądają podobnie i wszystkie przyjmują jakąś liczbę. W Linuksie liczba pakietów do wysłania jest ustawiana opcją -c, od angielskiego count. Pozostałe przełączniki mają inne znaczenie i ich użycie nie spowoduje zakończenia testu po dokładnie 4 pakietach ICMP. Opcja -i 4 ustawia odstęp między kolejnymi pakietami, czyli interval. Wtedy ping wysyłałby pakiety co 4 sekundy, ale nie określałby, że mają być tylko cztery. To typowy błąd myślowy: ktoś widzi liczbę 4 i zakłada, że dotyczy ona ilości, a w narzędziach sieciowych parametr liczbowy może oznaczać czas, rozmiar, TTL albo jeszcze coś innego. Opcja -s 4 ustawia rozmiar danych w pakiecie ICMP, czyli payload, a nie liczbę prób. Przydaje się to czasem do testowania MTU lub fragmentacji, ale nie do ograniczania liczby wysłań. Opcja -t 4 w linuksowym ping ustawia TTL, czyli Time To Live, a więc maksymalną liczbę przeskoków przez routery. To też nie kończy programu po 4 pakietach. Dodatkowo bywa zamieszanie, bo w systemie Windows przełączniki ping działają inaczej, na przykład -t oznacza pingowanie ciągłe. Właśnie dlatego w praktyce administrator zawsze sprawdza składnię dla konkretnego systemu, np. przez man ping albo ping --help. Dobra nawykowo zasada: w Linuxie liczba pakietów to -c, odstęp to -i, rozmiar danych to -s, a TTL to -t.