Do przechowywania części plików programów i danych, które są duże i nie mogą być umieszczone w całości w pamięci, służy
A. plik stronicowania.
B. menedżer zadań.
C. schowek systemu.
D. edytor rejestru.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2016 (arkusz E.12-X-16.05).
Plik stronicowania to właściwa odpowiedź, bo jest elementem mechanizmu pamięci wirtualnej systemu operacyjnego. Gdy pamięć RAM zaczyna się zapełniać, system może przenieść mniej aktywne fragmenty pamięci, czyli strony, na dysk do specjalnego pliku. W Windows najczęściej jest to pagefile.sys. Dzięki temu programy mogą działać nawet wtedy, gdy fizycznej pamięci RAM jest za mało, choć oczywiście dostęp do dysku jest wolniejszy niż do RAM-u. W praktyce widać to np. przy uruchomieniu wielu kart przeglądarki, programu graficznego i maszyny wirtualnej jednocześnie. Moim zdaniem warto pamiętać, że plik stronicowania nie zastępuje prawdziwej pamięci RAM, tylko ratuje sytuację i poprawia stabilność pracy systemu. Dobrą praktyką administracyjną w Windows jest zwykle pozostawienie rozmiaru pliku stronicowania pod kontrolą systemu, szczególnie na komputerach użytkowników. Nie powinno się go wyłączać bez konkretnego powodu, bo może to powodować błędy aplikacji, problemy z zrzutami pamięci po awarii systemu i ogólnie dziwne zachowanie komputera pod obciążeniem.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka narzędzi systemowych, bo każde z nich jakoś kojarzy się z pracą systemu, pamięcią albo danymi, ale ich zadania są zupełnie inne. Edytor rejestru służy do przeglądania i modyfikowania bazy konfiguracji Windows, czyli ustawień systemu, usług, sterowników, kont użytkowników czy zainstalowanych aplikacji. To narzędzie administracyjne, dość ryzykowne przy nieostrożnym użyciu, ale nie przechowuje ono fragmentów uruchomionych programów w sytuacji braku RAM-u. Rejestr nie jest magazynem pamięci wirtualnej. Menedżer zadań pozwala obserwować procesy, zużycie procesora, pamięci RAM, dysku, sieci oraz uruchamiać lub kończyć zadania. Może pokazać, że pamięć jest mocno zajęta, ale sam nie jest miejscem, do którego system odkłada części danych programów. To bardziej panel kontrolno-diagnostyczny. Schowek systemowy też bywa mylący, bo faktycznie przechowuje dane, ale tylko tymczasowo, na potrzeby operacji kopiuj-wklej, na przykład tekst, obraz albo plik wskazany do przeniesienia. Nie rozwiązuje problemu zbyt małej ilości RAM-u. Mechanizm opisany w pytaniu to stronicowanie, czyli przenoszenie stron pamięci między RAM-em a plikiem stronicowania na dysku. Z mojego doświadczenia uczniowie często wybierają menedżer zadań, bo widzą tam wykres pamięci, ale obserwowanie zasobu to nie to samo co jego techniczne rozszerzanie przez pamięć wirtualną.