Do przedstawionej na rysunku płyty głównej nie można podłączyć urządzenia wykorzystującego złącze
A. AGP
B. PCI
C. IDE
D. SATA
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2018 (arkusz E.12-X-18.01).
W tej płycie głównej nie ma złącza AGP, więc urządzenia korzystającego z AGP nie da się do niej podłączyć. Na zdjęciu widać nowszy układ z gniazdami PCI oraz złączami PCI Express, a AGP było starszym standardem przeznaczonym głównie dla kart graficznych. AGP występowało najczęściej jako pojedynczy, dość długi slot, zwykle brązowy, umieszczony blisko procesora. Tutaj go nie ma. Są natomiast klasyczne białe sloty PCI, złącza SATA przy dolnej krawędzi płyty oraz złącze IDE/PATA, czyli szerokie 40-pinowe gniazdo do starszych dysków i napędów optycznych. Moim zdaniem to dobry przykład, że sama obecność długiego slotu na płycie nie oznacza jeszcze AGP, bo łatwo pomylić go z PCI Express x16 albo PCI. W praktyce przed montażem karty graficznej trzeba zawsze sprawdzić standard złącza w instrukcji płyty głównej, oznaczenia na laminacie i fizyczne nacięcia w slocie. Dobra praktyka serwisowa jest prosta: nie wciskamy karty na siłę, bo różne standardy mają inne klucze mechaniczne i elektryczne. AGP zostało wyparte przez PCI Express, który daje większą przepustowość i lepszą skalowalność, dlatego w płytach z tego okresu często spotyka się już PCIe, SATA i jeszcze czasem IDE jako wsparcie dla starszych urządzeń.
Jeżeli została wybrana odpowiedź IDE, PCI albo SATA, to najpewniej problemem było rozpoznanie złączy na płycie, a nie sama zasada działania komputera. Na przedstawionej płycie widać złącze IDE/PATA, czyli szerokie gniazdo taśmowe używane kiedyś do dysków twardych i napędów CD/DVD. Jest ono charakterystyczne, bo ma wiele pinów w dwóch rzędach i zwykle znajduje się przy krawędzi laminatu. Da się więc podłączyć urządzenie IDE, o ile oczywiście ma się odpowiednią taśmę i poprawnie ustawione zworki master/slave, co w starych zestawach bywało ważne. Widoczne są także sloty PCI, te długie białe gniazda do kart rozszerzeń, na przykład starszych kart dźwiękowych, sieciowych albo kontrolerów. SATA również jest obecne, zwykle jako mniejsze, kolorowe złącza kątowe lub pionowe do dysków HDD, SSD i napędów optycznych. Typowy błąd polega na tym, że ktoś widzi slot dla karty graficznej i automatycznie kojarzy go z AGP. Tymczasem AGP to osobny, starszy standard, a ta płyta korzysta z nowszych rozwiązań, głównie PCI Express. Z mojego doświadczenia warto patrzeć nie tylko na długość slotu, ale też na jego położenie, kolor, nacięcia oraz podpisy na laminacie, np. PCIEX, PCI albo IDE. W serwisie komputerowym takie rozróżnienie ma znaczenie praktyczne: karta AGP nie pasuje do PCI Express i nie należy próbować jej montować na siłę, bo można uszkodzić płytę główną albo samą kartę.