Po stwierdzeniu przypadkowego usunięcia ważnych danych na dysku twardym, aby odzyskać usunięte pliki, najlepiej
A. przeskanować system programem antywirusowym, a następnie użyć narzędzia chkdsk.
B. podłączyć dysk do zestawu komputerowego z zainstalowanym programem typu recovery.
C. zainstalować na tej samej partycji co pliki program do odzyskiwania usuniętych danych np. Recuva.
D. odinstalować oraz ponownie zainstalować sterowniki dysku twardego, zalecane przez producenta.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2021 (arkusz E.12-SG-21.01).
Podejście z podłączeniem dysku do innego komputera, w którym już jest zainstalowany program do odzyskiwania danych, to faktycznie najbezpieczniejsza i najskuteczniejsza metoda na ratowanie przypadkowo usuniętych plików. Główna zaleta tej metody polega na tym, że minimalizujesz ryzyko nadpisania usuniętych danych – każde zapisywanie nowych plików (np. instalacja programów, aktualizacje) na tej samej partycji może trwale zniszczyć szansę na odzyskanie. W branży IT to praktycznie złoty standard – jeśli ktoś poważnie traktuje bezpieczeństwo danych, zawsze najpierw odłącza nośnik, na którym doszło do utraty, a potem działa na kopii lub z innego środowiska. Moim zdaniem zdecydowanie lepiej na zimno wyciągnąć dysk i użyć specjalistycznych narzędzi typu recovery na innym komputerze, bo wtedy całkowicie unikasz ingerencji w system plików, z którego chcesz coś uratować. Praktyka pokazuje, że nawet darmowe programy typu Recuva, TestDisk czy PhotoRec przy takim podejściu potrafią przywrócić naprawdę dużo – pod warunkiem, że nie dopuści się do nadpisania sektorów. Warto też pamiętać, że profesjonaliści często najpierw robią sektor po sektorze obraz dysku (np. za pomocą ddrescue), a dopiero potem bawią się w odzyskiwanie, żeby w razie czego mieć zawsze surową kopię przed jakimikolwiek próbami odzysku. To trochę jak z archeologią cyfrową – każdy nieprzemyślany ruch może bezpowrotnie coś zniszczyć. Z mojego doświadczenia, zachowanie zimnej krwi i przestrzeganie tych zasad daje największą szansę na sukces.
W przypadkach przypadkowego usunięcia ważnych danych niezwykle łatwo popełnić błąd, który bezpowrotnie pogrzebie szansę na ich odzyskanie. Jednym z najczęstszych błędów jest próba instalowania nowych programów do odzyskiwania bezpośrednio na tej samej partycji, z której dane zostały skasowane. To niestety bardzo ryzykowne – każda instalacja może nadpisać fragmenty usuniętych plików, nawet jeśli wydaje się, że miejsca na dysku jest sporo. System operacyjny nie ostrzega, gdzie dokładnie wędrują nowe pliki, a nadpisane sektory są praktycznie niemożliwe do przywrócenia nawet dla drogich narzędzi laboratoryjnych. Kolejnym nietrafionym pomysłem jest odinstalowywanie czy reinstalowanie sterowników dysku twardego – takie działania nie mają żadnego realnego wpływu na zawartość danych na dysku. To raczej mity, które często powtarzają się na forach, ale w praktyce niczego nie odzyskują, a mogą tylko przedłużyć czas bez konkretnego działania. Czasem pojawia się przekonanie, że skan antywirusowy albo narzędzie typu chkdsk mogą pomóc w odzyskiwaniu – tak naprawdę żadne z nich nie zostały zaprojektowane do takich celów. Chkdsk naprawia strukturę logiczną systemu plików, ale może nawet pogorszyć sprawę, bo potrafi trwale usunąć informacje o plikach uznanych za uszkodzone. Antywirus natomiast służy do wykrywania złośliwego oprogramowania, nie do odzyskiwania przypadkowo utraconych danych. W takich sytuacjach najważniejsze jest natychmiastowe zaprzestanie pracy na danym dysku i skorzystanie ze sprawdzonych metod – najlepiej podłączyć dysk do innego systemu i działać narzędziami odzysku bez ryzyka nadpisu. Często to właśnie zwykłe, niewinne działania na partycji z utraconymi danymi prowadzą do ich całkowitej nieodwracalności. Warto o tym pamiętać i nie dać się zwieść pozornie prostym rozwiązaniom, które w rzeczywistości nie mają szans zadziałać.