Polecenie umożliwiające poznanie adresów fizycznych dla kart sieciowych w systemie to
A. ping
B. arp -a
C. pathping
D. getmac
Pytanie z egzaminu CKE, wrzesień 2014 (arkusz E.13-X-14.08).
Polecenie getmac jest właściwą odpowiedzią, bo w systemie Windows służy bezpośrednio do wyświetlania adresów fizycznych, czyli adresów MAC, przypisanych do kart sieciowych. Adres MAC to sprzętowy identyfikator interfejsu sieciowego, pracujący w warstwie łącza danych modelu OSI. W praktyce przydaje się np. przy konfiguracji filtrowania MAC na routerze, rezerwacji adresu IP w serwerze DHCP, inwentaryzacji sprzętu albo sprawdzaniu, czy system widzi daną kartę sieciową. Z mojego doświadczenia getmac jest szybkie i wygodne, szczególnie gdy nie potrzebujemy całego długiego wyniku z ipconfig /all. Można też użyć opcji typu getmac /v, aby zobaczyć więcej informacji, na przykład nazwę połączenia i typ transportu. Dobra praktyka jest taka, żeby odróżniać adres fizyczny MAC od adresu IP. MAC identyfikuje interfejs lokalnie w sieci Ethernet/Wi-Fi, a IP służy do komunikacji logicznej między sieciami.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka narzędzi sieciowych, bo wszystkie kojarzą się z diagnostyką połączeń. Trzeba jednak patrzeć na to, jaki dokładnie typ informacji chcemy uzyskać. Jeśli chodzi o adresy fizyczne kart sieciowych zainstalowanych w danym systemie, właściwym poleceniem jest getmac. Ono odczytuje adresy MAC lokalnych interfejsów sieciowych i pokazuje je wprost, bez potrzeby analizowania tablic czy wyników testów łączności. Polecenie ping służy głównie do sprawdzenia osiągalności hosta za pomocą komunikatów ICMP. Można nim ocenić, czy komputer odpowiada w sieci i jaki jest czas odpowiedzi, ale nie pokazuje ono adresów fizycznych kart w systemie. pathping również nie jest do tego przeznaczone. To narzędzie łączy cechy ping i tracert, więc pomaga analizować trasę pakietów oraz straty na kolejnych przeskokach, a nie identyfikować lokalne karty sieciowe. Z kolei arp -a pokazuje tablicę ARP, czyli mapowania adresów IP na adresy MAC znane komputerowi w danej chwili. To są adresy urządzeń widzianych w sieci lokalnej, a nie pełna lista fizycznych adresów kart zainstalowanych w systemie. Typowy błąd polega na tym, że ktoś widzi w wyniku arp -a adresy MAC i uznaje, że to narzędzie do sprawdzania własnych kart. W administracji Windows warto pamiętać: getmac do lokalnych adresów fizycznych, ping do testu łączności, pathping do analizy ścieżki, a arp -a do podglądu pamięci podręcznej ARP.