W systemie Windows za pomocą polecenia assoc można
A. porównać zawartość dwóch plików.
B. wyświetlić atrybuty plików.
C. zmienić skojarzenia rozszerzeń plików.
D. zmodyfikować listę kontroli dostępu do plików.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2018 (arkusz E.12-X-18.01).
Polecenie assoc w systemie Windows służy do wyświetlania oraz zmieniania skojarzeń rozszerzeń plików z typami plików. Czyli chodzi o to, co system ma zrobić z plikiem o danym rozszerzeniu, np. .txt, .html, .jpg albo .pdf. Przykładowo wpisanie assoc .txt pokazuje, z jakim typem pliku jest powiązane rozszerzenie .txt, a polecenie assoc .abc=MojePliki może ustawić własne skojarzenie dla plików .abc. W praktyce często łączy się to jeszcze z poleceniem ftype, które określa, jaka aplikacja ma obsługiwać dany typ pliku. Moim zdaniem warto to kojarzyć z administracją Windows, bo skojarzenia plików wpływają na codzienną pracę użytkownika: dwuklik na pliku uruchamia konkretny program. Dobra praktyka jest taka, żeby nie zmieniać skojarzeń przypadkowo, szczególnie na komputerach firmowych, bo można utrudnić działanie aplikacji, skryptów albo procedur serwisowych. W środowisku zawodowym takie zmiany powinny być kontrolowane, dokumentowane i najlepiej wykonywane z uprawnieniami administracyjnymi tylko wtedy, gdy naprawdę wiadomo, po co się to robi.
Polecenie assoc bywa mylone z innymi komendami wiersza polecenia Windows, bo wszystkie dotyczą w pewnym sensie plików, ale ich zastosowanie jest zupełnie inne. Atrybuty plików, takie jak tylko do odczytu, ukryty, systemowy czy archiwalny, wyświetla i modyfikuje polecenie attrib. To nim sprawdza się na przykład, czy plik jest ukryty albo czy nie ma ustawionej blokady zapisu. Assoc nie zajmuje się takimi właściwościami, tylko powiązaniem rozszerzenia z typem pliku. Porównywanie zawartości dwóch plików również nie pasuje do assoc. Do tego służą narzędzia takie jak fc w Windows, a w innych środowiskach często diff. One analizują różnice w treści, liniach lub bajtach, a nie ustawienia rejestru związane ze skojarzeniami. Lista kontroli dostępu, czyli ACL, to jeszcze inny obszar administracji. Uprawnienia do plików i katalogów sprawdza się oraz zmienia poleceniami typu icacls, ewentualnie przez właściwości zabezpieczeń w interfejsie graficznym. Typowy błąd myślowy polega tu na tym, że skoro assoc dotyczy plików, to może zarządza wszystkim, co z plikami związane. W rzeczywistości w Windows narzędzia są dość wyspecjalizowane: attrib obsługuje atrybuty, fc porównuje zawartość, icacls zarządza uprawnieniami, a assoc odpowiada za skojarzenia rozszerzeń. Z mojego doświadczenia to rozróżnienie bardzo pomaga przy diagnostyce, bo szybciej wiadomo, jakiego polecenia użyć i nie traci się czasu na przypadkowe próby.