Wydając w wierszu poleceń systemu Windows Server polecenie convert, można przeprowadzić
A. naprawę logicznej struktury dysku
B. naprawę systemu plików
C. defragmentację dysku
D. zmianę systemu plików
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2019 (arkusz EE.08-X-19.06).
Polecenie convert w Windows Server służy do zmiany systemu plików woluminu, najczęściej z FAT lub FAT32 na NTFS. Typowy przykład użycia to convert D: /FS:NTFS, gdzie D: oznacza literę partycji, a /FS:NTFS wskazuje docelowy system plików. To ważne narzędzie administracyjne, bo NTFS daje funkcje potrzebne w środowisku serwerowym: uprawnienia ACL, szyfrowanie EFS, kompresję, przydziały dyskowe, lepsze zarządzanie dużymi plikami oraz większą odporność na błędy niż starsze systemy plików. Z mojego doświadczenia warto pamiętać, że convert nie jest narzędziem do „naprawiania wszystkiego”, tylko do konwersji systemu plików. Dobra praktyka branżowa mówi, żeby przed taką operacją wykonać kopię zapasową, sprawdzić stan dysku i upewnić się, że aplikacje działające na serwerze nie będą korzystały intensywnie z woluminu w trakcie konwersji. W przypadku partycji systemowej operacja może zostać zaplanowana przy następnym uruchomieniu. No i jeszcze jedno: convert pozwala przejść np. z FAT32 na NTFS bez klasycznego formatowania, ale nie działa wygodnie w drugą stronę, czyli z NTFS na FAT32.
Polecenie convert bywa mylone z innymi narzędziami administracyjnymi, bo sama nazwa sugeruje ogólnie „zmianę” albo „przetwarzanie” dysku. W praktyce w systemach Windows Server chodzi jednak konkretnie o konwersję systemu plików, najczęściej do NTFS. Nie służy ono do defragmentacji. Do porządkowania fragmentów plików na nośniku używa się narzędzi typu defrag lub odpowiednich funkcji graficznych systemu. Defragmentacja dotyczy rozmieszczenia danych na dysku, a nie formatu logicznego woluminu, więc to zupełnie inna warstwa pracy z pamięcią masową. Naprawa systemu plików również nie jest zadaniem polecenia convert. Jeżeli administrator podejrzewa uszkodzenia metadanych, błędy katalogów, problemy z tablicą alokacji albo niespójności po awarii zasilania, typowym narzędziem będzie chkdsk, często z parametrami /f lub /r. Podobnie naprawa logicznej struktury dysku kojarzy się z kontrolą spójności woluminu, sektorów i wpisów systemowych, a nie ze zmianą FAT32 na NTFS. Typowy błąd myślowy polega na wrzuceniu wszystkich operacji dyskowych do jednego worka: skoro polecenie działa na dysku, to pewnie naprawia, defragmentuje albo porządkuje dane. W administracji Windows warto rozróżniać narzędzia według celu: convert zmienia system plików, chkdsk sprawdza i naprawia błędy logiczne, defrag optymalizuje rozmieszczenie plików. Moim zdaniem to rozróżnienie jest bardzo praktyczne, bo pomylenie tych poleceń na serwerze produkcyjnym może skończyć się niepotrzebnym przestojem albo źle zaplanowaną operacją serwisową.