Polecenie TRIM, wysyłane przez system operacyjny, jest stosowane w przypadku
A. dysków SSD.
B. płyt głównych.
C. kart rozszerzeń.
D. napędów płyt CD/DVD.
Polecenie TRIM jest związane z dyskami SSD, czyli nośnikami półprzewodnikowymi. Jego zadanie jest dość praktyczne: system operacyjny informuje kontroler SSD, które bloki danych nie są już potrzebne, bo np. plik został usunięty albo partycja została sformatowana. Dla użytkownika plik znika od razu, ale dla samego SSD ważna jest informacja, że dane komórki pamięci NAND można przygotować do ponownego zapisu. Dzięki temu dysk może wcześniej wykonać porządkowanie, tzw. garbage collection, oraz lepiej rozkładać zużycie komórek pamięci, czyli wear leveling. Moim zdaniem to jedna z tych funkcji, których nie widać na co dzień, ale mocno wpływają na kulturę pracy komputera. Bez TRIM wydajność zapisu na SSD z czasem mogłaby spadać, szczególnie przy intensywnym kasowaniu i kopiowaniu danych. W praktyce TRIM działa w nowoczesnych systemach Windows i Linux, a w środowisku NVMe podobną rolę pełnią mechanizmy deallocate/dataset management. Dobra praktyka to używać aktualnego systemu, sterowników kontrolera, trybu AHCI lub NVMe oraz nie traktować SSD jak starego HDD, czyli nie wykonywać klasycznej defragmentacji bez potrzeby.
TRIM nie jest ogólnym poleceniem wysyłanym do dowolnego elementu komputera, tylko mechanizmem obsługi pamięci masowej, konkretnie dysków SSD. Łatwo tu wpaść w pułapkę, bo system operacyjny faktycznie komunikuje się z wieloma urządzeniami: płytą główną przez chipset i firmware, kartami rozszerzeń przez magistrale takie jak PCI Express, a napędami optycznymi przez kontrolery SATA lub USB. Jednak sama komunikacja z urządzeniem to za mało, żeby pasowało tu pojęcie TRIM. Płyta główna nie przechowuje plików użytkownika w blokach pamięci NAND, więc nie potrzebuje informacji, które sektory logiczne można wyczyścić przed zapisem. Karty rozszerzeń, na przykład karta graficzna, sieciowa albo dźwiękowa, mają własne sterowniki i rejestry urządzeń, ale nie korzystają z TRIM w sensie zarządzania usuniętymi blokami danych. Napędy CD/DVD też są złym tropem, bo nośniki optyczne działają zupełnie inaczej niż SSD. Płyty CD-ROM i DVD-ROM są tylko do odczytu, a płyty nagrywalne lub wielokrotnego zapisu mają inne procedury zapisu i kasowania, bez typowego wear levelingu i garbage collection znanego z pamięci flash. Typowy błąd myślowy polega na skojarzeniu TRIM z konserwacją sprzętu ogólnie, a to jest raczej funkcja współpracy systemu plików, sterownika i kontrolera SSD. W Windows można spotkać ją przy optymalizacji dysków, a w Linuksie przy komendzie fstrim lub opcji discard. To dobry przykład, że przy nośnikach danych warto znać różnice między HDD, SSD i napędami optycznymi, bo podobne słowa w interfejsie systemu nie zawsze oznaczają tę samą technologię.