Do pomiaru natężenia prądu elektrycznego służy
A. amperomierz
B. woltomierz
C. watomierz
D. omomierz
Amperomierz służy do pomiaru natężenia prądu elektrycznego, czyli wielkości określającej, jaki ładunek elektryczny przepływa przez przewodnik w jednostce czasu. Jednostką natężenia jest amper, oznaczany literą A. W praktyce amperomierz spotkasz najczęściej jako osobny miernik warsztatowy albo jako funkcję w multimetrze cyfrowym. Przy pomiarze trzeba pamiętać o bardzo ważnej zasadzie: amperomierz włącza się szeregowo z badanym elementem obwodu, a nie równolegle. Wynika to z tego, że miernik musi „przepuścić” przez siebie ten sam prąd, który płynie przez odbiornik. Z mojego doświadczenia to jest jeden z częstszych błędów na pracowni, bo ktoś ustawia multimetr na pomiar prądu i przykłada sondy tak jak przy pomiarze napięcia. Może wtedy dojść do zwarcia i uszkodzenia bezpiecznika w mierniku. Dobra praktyka branżowa mówi też, żeby zaczynać od najwyższego zakresu pomiarowego, sprawdzić czy mierzymy prąd stały DC czy przemienny AC, oraz zwrócić uwagę na kategorię bezpieczeństwa miernika, np. CAT II albo CAT III. W diagnostyce sprzętu elektronicznego pomiar prądu pomaga ocenić, czy zasilacz, płyta główna, wentylator albo inny moduł pobiera prawidłową ilość energii.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne przyrządy pomiarowe, bo wszystkie kojarzą się z elektryką i często występują razem w jednym multimetrze. Watomierz nie mierzy natężenia prądu, tylko moc elektryczną wyrażaną w watach, czyli W. Moc mówi nam, jak szybko energia jest pobierana lub oddawana przez urządzenie. W praktyce watomierz przydaje się na przykład do sprawdzenia poboru mocy komputera, zasilacza, monitora albo urządzenia sieciowego, ale nie odpowiada bezpośrednio na pytanie, jaki prąd płynie w przewodzie. Omomierz służy do pomiaru rezystancji, podawanej w omach, czyli Ω. Używa się go na odłączonym od zasilania elemencie, bo pomiar oporu w aktywnym obwodzie może dać fałszywy wynik, a czasem nawet uszkodzić miernik. Woltomierz mierzy napięcie elektryczne w woltach, czyli V, i podłącza się go równolegle do badanego elementu. To zupełnie inny sposób pomiaru niż przy natężeniu prądu. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś zapamiętuje tylko, że dany przyrząd „coś mierzy w obwodzie”, ale nie łączy nazwy z konkretną wielkością fizyczną. Moim zdaniem najlepiej zapamiętać to przez jednostki: amperomierz → ampery → natężenie prądu, woltomierz → wolty → napięcie, omomierz → omy → rezystancja, watomierz → waty → moc. W diagnostyce elektroniki i sprzętu komputerowego takie rozróżnienie jest naprawdę ważne, bo zły tryb pomiaru może skończyć się spalonym bezpiecznikiem w mierniku albo błędną diagnozą usterki.