Poprawę jakości skanowania można uzyskać poprzez zmianę
A. rozmiaru skanowanego dokumentu.
B. formatu pliku wejściowego.
C. wielkości wydruku.
D. rozdzielczości.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2014 (arkusz E.12-X-14.05).
Jakość skanowania w największym stopniu poprawia się przez zmianę rozdzielczości, czyli liczby punktów rejestrowanych na cal, najczęściej podawanej jako DPI. Im wyższa rozdzielczość optyczna skanera, tym więcej szczegółów zostaje zapisanych w obrazie. W praktyce dla zwykłych dokumentów tekstowych zwykle wystarcza 300 DPI, bo tekst jest czytelny i plik nie robi się przesadnie duży. Do zdjęć, grafiki albo materiałów przeznaczonych do archiwizacji często stosuje się 600 DPI lub więcej, zależnie od jakości oryginału i możliwości urządzenia. Z mojego doświadczenia wynika, że nie ma sensu zawsze ustawiać maksymalnej wartości, bo skanowanie trwa dłużej, a pliki zajmują dużo miejsca. Dobra praktyka branżowa to dobranie rozdzielczości do celu: OCR i dokumenty biurowe około 300 DPI, fotografia i detale techniczne wyżej, a do podglądu czasem wystarczy mniej. Ważne też, aby odróżniać rozdzielczość optyczną od interpolowanej, bo interpolacja tylko sztucznie powiększa obraz i nie dodaje prawdziwych szczegółów.
Poprawa jakości skanowania nie polega głównie na zmianie wielkości wydruku, formatu pliku wejściowego ani fizycznego rozmiaru dokumentu. To są pojęcia powiązane z obróbką i prezentacją obrazu, ale nie decydują bezpośrednio o tym, ile szczegółów skaner zarejestruje podczas odczytu. Wielkość wydruku może sprawić, że obraz na papierze będzie większy lub mniejszy, jednak jeśli skan został wykonany w niskiej rozdzielczości, powiększenie tylko uwidoczni piksele, rozmycie i niedokładności. Format pliku ma znaczenie dla kompresji i dalszej edycji, na przykład TIFF lub PNG lepiej zachowują dane niż mocno skompresowany JPG, ale sam wybór formatu nie poprawi informacji, których skaner wcześniej nie zarejestrował. Trochę jak z aparatem: zapisanie słabego zdjęcia w lepszym kontenerze nie zrobi z niego ostrej fotografii. Rozmiar skanowanego dokumentu też nie jest ustawieniem poprawiającym jakość; kartka A4 i mały paragon mogą być zeskanowane dobrze albo źle, zależnie od rozdzielczości, ostrości, czystości szyby, trybu koloru i parametrów ekspozycji. Typowy błąd myślowy polega na myleniu jakości obrazu z jego rozmiarem albo formatem zapisu. W pracy serwisowej i biurowej najpierw dobiera się DPI, tryb koloru, ewentualnie odszumianie i korekcję tła, a dopiero potem format pliku oraz sposób wykorzystania skanu.