Do autorskich praw osobistych twórcy programu komputerowego należy prawo do
A. wprowadzania programu do obrotu
B. sprzedaży licencji na program
C. pobierania opłat licencyjnych za program
D. autorstwa programu i oznaczenia go swoim nazwiskiem
Autorskie prawa osobiste twórcy programu komputerowego obejmują przede wszystkim prawo do bycia uznanym za autora oraz prawo do oznaczenia programu swoim nazwiskiem, pseudonimem albo udostępnienia go anonimowo. W polskim prawie autorskim jest to bardzo ważne rozróżnienie: prawa osobiste chronią więź twórcy z utworem, a nie bezpośrednio zarabianie na nim. Program komputerowy też jest utworem, więc jego autor ma prawo, aby nie przypisywano kodu innej osobie i aby informacja o autorstwie była zachowana, np. w dokumentacji, repozytorium Git, plikach źródłowych albo ekranie informacji o aplikacji. Moim zdaniem w praktyce często się o tym zapomina, szczególnie w projektach zespołowych. Dobra praktyka branżowa to prowadzenie historii zmian, zostawianie czytelnych informacji copyright, stosowanie plików LICENSE lub NOTICE i nieusuwanie danych autora bez podstawy prawnej. Opłaty licencyjne, sprzedaż licencji czy wprowadzanie programu do obrotu dotyczą już autorskich praw majątkowych, czyli ekonomicznego korzystania z programu. Tutaj pytanie dotyczyło praw osobistych, więc poprawna jest odpowiedź: autorstwa programu i oznaczenia go swoim nazwiskiem.
W tym pytaniu łatwo pomylić dwie grupy uprawnień: autorskie prawa osobiste i autorskie prawa majątkowe. To jest typowy błąd, bo przy oprogramowaniu najczęściej mówi się o licencjach, sprzedaży, wdrożeniach i opłatach, czyli o sprawach finansowych. Jednak prawo do pobierania opłat licencyjnych za program nie jest prawem osobistym. To element ekonomicznego korzystania z utworu, związany z udzielaniem zgody na używanie programu na określonych warunkach. Podobnie sprzedaż licencji na program dotyczy uprawnień majątkowych albo zasad dystrybucji oprogramowania, a nie samej więzi twórcy z kodem. Warto też uważać na sformułowanie sprzedaż licencji, bo w praktyce licencja często jest udzielana, a nie sprzedawana jak zwykły przedmiot materialny, choć potocznie ludzie tak mówią. Wprowadzanie programu do obrotu również należy do sfery rozpowszechniania i eksploatacji programu, czyli do praw majątkowych. Autorskie prawa osobiste są czymś innym: chronią to, że konkretny twórca napisał dany program i może być jako autor wskazany. Z mojego doświadczenia najprościej zapamiętać to tak: jeśli chodzi o nazwisko, autorstwo i przypisanie pracy do człowieka, myślimy o prawach osobistych; jeśli chodzi o pieniądze, licencje, sprzedaż, kopiowanie i dystrybucję, najczęściej chodzi o prawa majątkowe. W branży IT ma to praktyczne znaczenie przy pracy w firmie, projektach open source i dokumentowaniu wkładu programistów w repozytoriach.