Maksymalna teoretyczna prędkość transmisji danych w standardzie IEEE 802.11b wynosi
A. 11 Mb/s
B. 600 Mb/s
C. 54 Mb/s
D. 300 Mb/s
Standard IEEE 802.11b ma maksymalną teoretyczną szybkość transmisji na poziomie 11 Mb/s, więc ta odpowiedź jest właściwa. Chodzi tu o prędkość warstwy fizycznej, czyli taką wartość podawaną w specyfikacji standardu, a niekoniecznie realny transfer plików widoczny w systemie. W praktyce sieć 802.11b działa zwykle wolniej, często około 4–6 Mb/s, bo część pasma zajmują ramki zarządzające, potwierdzenia, retransmisje, zakłócenia radiowe i współdzielenie medium przez wiele urządzeń. Ten standard pracuje w paśmie 2,4 GHz i wykorzystuje techniki DSSS oraz CCK. Z mojego doświadczenia warto pamiętać, że 802.11b to już bardzo stara odmiana Wi-Fi, spotykana raczej w starszym sprzęcie albo w pytaniach egzaminacyjnych niż w nowoczesnych sieciach. W praktyce administrator powinien unikać wymuszania obsługi 802.11b, jeśli nie ma takiej potrzeby, bo starsze urządzenia mogą spowalniać całą sieć bezprzewodową. Dla porównania 54 Mb/s kojarzy się ze standardami 802.11a oraz 802.11g, a wartości 300 Mb/s i 600 Mb/s dotyczą typowo 802.11n przy odpowiedniej liczbie strumieni MIMO i szerokości kanału.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne generacje Wi-Fi, bo wszystkie wartości wyglądają jak typowe prędkości sieci bezprzewodowych. Trzeba jednak powiązać konkretną liczbę z konkretnym standardem IEEE 802.11. Standard 802.11b osiąga maksymalnie 11 Mb/s w warstwie fizycznej i pracuje w paśmie 2,4 GHz. Nie należy tej wartości mieszać z 54 Mb/s, ponieważ taka szybkość jest charakterystyczna dla 802.11g w paśmie 2,4 GHz oraz 802.11a w paśmie 5 GHz. To częsty błąd, bo 802.11b i 802.11g działają w tym samym paśmie, więc komuś może się wydawać, że mają podobne parametry. Nie mają, różnica technologiczna jest duża.
Wartości 300 Mb/s oraz 600 Mb/s odnoszą się już do nowszego standardu 802.11n, gdzie stosuje się między innymi MIMO, czyli wiele strumieni przestrzennych, oraz kanały o szerokości 20 MHz albo 40 MHz. Takich mechanizmów nie ma w 802.11b, dlatego nie jest on w stanie osiągać takich przepustowości. Dodatkowo trzeba uważać na samo słowo teoretyczna. Oznacza ono maksymalną szybkość sygnalizacji według standardu, a nie transfer użytkowy widoczny np. przy kopiowaniu pliku. Realna wydajność zawsze jest niższa, bo Wi-Fi używa wspólnego medium radiowego, ramek kontrolnych i mechanizmów potwierdzania transmisji. Moim zdaniem najlepsza metoda zapamiętania jest prosta: 802.11b = 11 Mb/s, 802.11g = 54 Mb/s, 802.11n = setki Mb/s, zależnie od konfiguracji.
Wartości 300 Mb/s oraz 600 Mb/s odnoszą się już do nowszego standardu 802.11n, gdzie stosuje się między innymi MIMO, czyli wiele strumieni przestrzennych, oraz kanały o szerokości 20 MHz albo 40 MHz. Takich mechanizmów nie ma w 802.11b, dlatego nie jest on w stanie osiągać takich przepustowości. Dodatkowo trzeba uważać na samo słowo teoretyczna. Oznacza ono maksymalną szybkość sygnalizacji według standardu, a nie transfer użytkowy widoczny np. przy kopiowaniu pliku. Realna wydajność zawsze jest niższa, bo Wi-Fi używa wspólnego medium radiowego, ramek kontrolnych i mechanizmów potwierdzania transmisji. Moim zdaniem najlepsza metoda zapamiętania jest prosta: 802.11b = 11 Mb/s, 802.11g = 54 Mb/s, 802.11n = setki Mb/s, zależnie od konfiguracji.