Do zdalnego zarządzania stacjami roboczymi nie jest stosowany
A. pulpit zdalny.
B. program TeamViewer.
C. program UltraVNC.
D. program Wireshark.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2016 (arkusz E.13-X-16.01).
Program Wireshark nie służy do zdalnego zarządzania stacjami roboczymi, dlatego ta odpowiedź jest właściwa. Wireshark jest analizatorem protokołów sieciowych, czyli narzędziem do przechwytywania i badania pakietów przesyłanych w sieci. Używa się go np. do sprawdzania, czy komputer poprawnie komunikuje się z serwerem DNS, czy aplikacja wysyła dane na właściwy port, albo czy w sieci nie występują retransmisje TCP i dziwne opóźnienia. Nie przejmiesz nim pulpitu użytkownika, nie uruchomisz programu na zdalnym komputerze i nie wykonasz normalnej administracji systemem. Do takich zadań stosuje się pulpit zdalny RDP, UltraVNC albo TeamViewer, bo one udostępniają ekran, klawiaturę i mysz zdalnej maszyny. Z mojego doświadczenia Wireshark jest świetny, ale raczej jako lupa dla administratora sieci, nie jako pilot do komputera. Dobra praktyka jest taka, żeby narzędzia zdalnego dostępu zabezpieczać szyfrowaniem, silnymi hasłami, MFA, VPN-em, regułami zapory i rejestrowaniem połączeń. Wireshark przydaje się wtedy pomocniczo, np. do diagnostyki, czy połączenie RDP na porcie TCP 3389 w ogóle wychodzi z sieci, ale sam zdalnego zarządzania nie realizuje.
W tym pytaniu łatwo pomylić dwie różne rzeczy: zdalne zarządzanie komputerem oraz diagnostykę ruchu sieciowego. Pulpit zdalny, UltraVNC i TeamViewer są narzędziami używanymi właśnie do pracy na odległej stacji roboczej. Administrator może zobaczyć ekran użytkownika, sterować myszą i klawiaturą, zmienić ustawienia systemu, zainstalować program albo pomóc przy awarii bez podchodzenia fizycznie do komputera. Pulpit zdalny, czyli RDP, jest typowym rozwiązaniem w środowiskach Windows i często działa w sieciach firmowych, najlepiej przez VPN lub z ograniczeniami na zaporze. UltraVNC działa na podobnej zasadzie, korzystając z mechanizmu VNC, a TeamViewer jest popularny przy pomocy technicznej przez Internet, bo łatwo zestawia sesję nawet między różnymi lokalizacjami. Wireshark ma zupełnie inną rolę. To narzędzie do podsłuchu i analizy pakietów, oczywiście w legalnym i kontrolowanym zakresie, np. w swojej sieci albo podczas diagnozowania problemu. Można nim sprawdzić zapytania DNS, pakiety TCP, błędy ARP, TLS handshake czy nietypowy ruch, ale nie da się nim sterować komputerem użytkownika jak przez zdalny pulpit. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro Wireshark działa w sieci i jest narzędziem administratora, to ktoś uznaje go za program do zarządzania. To nie tak. W praktyce administrator może najpierw użyć Wiresharka do znalezienia problemu z połączeniem, a dopiero potem użyć RDP, UltraVNC lub TeamViewera, żeby wykonać naprawę na konkretnej stacji. Dobre praktyki branżowe rozdzielają te funkcje: narzędzia dostępu zdalnego powinny być zabezpieczone uprawnieniami, szyfrowaniem, logami i uwierzytelnianiem wieloskładnikowym, a analizatory pakietów powinny być używane świadomie, bo mogą ujawniać wrażliwe dane o ruchu sieciowym.