Który program nie umożliwia testowania sieci komputerowej w celu identyfikacji usterek?
A. ping
B. nslookup
C. traceroute
D. getfacl
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2020 (arkusz EE.08-SG-20.06).
getfacl to właściwa odpowiedź, bo nie jest narzędziem służącym do testowania sieci komputerowej w celu wykrywania usterek. To polecenie z systemów Linux/Unix służy do odczytywania list ACL, czyli Access Control List, dla plików i katalogów. Innymi słowy pokazuje, kto ma jakie uprawnienia do danego zasobu w systemie plików: użytkownik, grupa, prawa odczytu, zapisu i wykonania. Przydaje się przy administracji Linuksem, szczególnie gdy zwykłe chmod i chown nie wystarczają, ale samo w sobie nie sprawdzi łączności, trasy pakietów ani działania DNS. Do diagnostyki sieci używa się raczej ping, traceroute oraz nslookup. Ping sprawdza osiągalność hosta przy pomocy ICMP, traceroute pokazuje trasę pakietów przez kolejne routery, a nslookup pomaga diagnozować rozwiązywanie nazw DNS. W praktyce, gdy komputer nie ma internetu, sensowna kolejność to: sprawdzić adres IP i bramę, potem ping do bramy, ping do adresu publicznego, np. 8.8.8.8, a później nslookup dla nazwy domenowej. Moim zdaniem to bardzo dobra metoda, bo pozwala zawęzić problem warstwa po warstwie, zgodnie z modelem OSI i dobrymi praktykami diagnostyki TCP/IP. getfacl może być ważne w administracji systemem, ale nie w testowaniu działania sieci.
W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo wszystkie podane nazwy wyglądają jak typowe polecenia terminalowe, a w praktyce administrator często używa ich w podobnym środowisku pracy. Trzeba jednak rozdzielić narzędzia sieciowe od narzędzi służących do zarządzania systemem plików. Ping jest jednym z najbardziej podstawowych programów diagnostycznych w sieciach TCP/IP. Pozwala sprawdzić, czy host odpowiada na pakiety ICMP Echo Request, więc daje szybką informację, czy istnieje łączność na poziomie IP. Oczywiście brak odpowiedzi z ping nie zawsze oznacza awarię, bo firewall może blokować ICMP, ale nadal jest to klasyczne narzędzie testowe. Traceroute także służy do diagnostyki sieci, bo pokazuje kolejne przeskoki pakietu do celu. Przydaje się, gdy trzeba ustalić, na którym routerze lub odcinku trasy pojawia się opóźnienie albo przerwanie komunikacji. Nslookup natomiast diagnozuje DNS, czyli zamianę nazw domenowych na adresy IP. Jeżeli działa ping do 8.8.8.8, ale nie działa wejście na stronę po nazwie, nslookup bardzo szybko naprowadza na problem z serwerem DNS albo konfiguracją resolvera. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś uznaje każde polecenie z konsoli za narzędzie diagnostyki sieci. getfacl też jest poleceniem administracyjnym, ale dotyczy uprawnień ACL do plików i katalogów w Linux/Unix. Ono odpowiada raczej na pytanie: kto ma dostęp do pliku, a nie: dlaczego pakiety nie dochodzą do hosta. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać to praktycznie: ping, traceroute i nslookup sprawdzają komunikację oraz usługi sieciowe, a getfacl sprawdza prawa dostępu w lokalnym systemie plików.