Protokół umożliwiający hostom uzyskanie od serwera danych konfiguracyjnych, np. adresu IP bramy sieciowej, to
A. HTTPS
B. DHCP
C. NFS
D. RTP
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2019 (arkusz EE.08-X-19.06).
DHCP, czyli Dynamic Host Configuration Protocol, jest właśnie protokołem służącym do automatycznego przekazywania hostom parametrów konfiguracji sieciowej. Dzięki niemu komputer, telefon, drukarka sieciowa albo kamera IP nie musi mieć ręcznie wpisanego adresu IP, maski podsieci, adresu bramy domyślnej czy serwerów DNS. W praktyce wygląda to tak, że klient po podłączeniu do sieci wysyła zapytanie rozgłoszeniowe, a serwer DHCP przydziela mu konfigurację z przygotowanej puli adresów. Klasyczny przebieg nazywa się DORA: Discover, Offer, Request, Acknowledge. DHCP w IPv4 korzysta z UDP, zwykle z portów 67 po stronie serwera i 68 po stronie klienta. Adres bramy domyślnej jest przekazywany jako jedna z opcji DHCP, często kojarzona z opcją 3. Z mojego doświadczenia, dobrze skonfigurowany DHCP bardzo upraszcza administrację siecią, szczególnie w szkołach, firmach i sieciach Wi-Fi. Dobrą praktyką jest ustawianie rezerwacji DHCP dla ważnych urządzeń, np. drukarek lub serwerów, oraz pilnowanie, żeby w jednej podsieci nie działały przypadkowe, nieautoryzowane serwery DHCP. Standardowo temat ten wiąże się z RFC 2131 i RFC 2132 dla DHCPv4 oraz z DHCPv6 opisanym m.in. w RFC 8415.
W tym pytaniu chodzi o protokół, który automatycznie dostarcza hostowi dane potrzebne do pracy w sieci IP, czyli na przykład adres IP, maskę podsieci, bramę domyślną i DNS. Taką rolę pełni DHCP, a nie protokoły związane z transmisją multimediów, udostępnianiem plików czy bezpiecznym przeglądaniem stron. RTP bywa mylący, bo też jest protokołem sieciowym, ale jego zastosowanie jest zupełnie inne. Real-time Transport Protocol służy do przesyłania danych czasu rzeczywistego, na przykład głosu i wideo w VoIP, wideokonferencjach czy streamingu. Nie przydziela adresów IP i nie mówi komputerowi, jaka jest brama sieciowa. NFS również nie pasuje do opisu, bo Network File System służy do zdalnego udostępniania systemów plików, najczęściej w środowiskach Unix/Linux. Można dzięki niemu zamontować katalog z serwera tak, jakby był lokalny, ale nie jest to mechanizm konfiguracji interfejsu sieciowego. HTTPS także łatwo skojarzyć z siecią, bo używamy go codziennie w przeglądarce, jednak jest to protokół komunikacji z serwisami WWW z szyfrowaniem TLS, a nie usługa przydzielania parametrów IP. Typowy błąd polega na tym, że ktoś wybiera dowolny znany protokół internetowy, zamiast zastanowić się, jaka jest jego konkretna funkcja w modelu działania sieci. W administracji siecią DHCP jest podstawą wygodnej konfiguracji hostów, szczególnie gdy urządzeń jest dużo i ręczne wpisywanie adresów byłoby po prostu proszeniem się o konflikty adresów oraz pomyłki.