Który protokół opracowany przez IBM jest stosowany do udostępniania plików w trybie klient-serwer oraz do współdzielenia zasobów z sieciami Microsoft przez systemy operacyjne LINUX, UNIX?
A. SMTP (Simple Mail Transfer Protocol)
B. SMB (Server Message Block)
C. HTTP (Hypertext Transfer Protocol)
D. POP (Post Office Protocol)
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2020 (arkusz E.13-SG-20.01).
SMB, czyli Server Message Block, to właściwa odpowiedź, bo jest to protokół używany do udostępniania plików, drukarek i innych zasobów sieciowych w modelu klient-serwer. Historycznie SMB został opracowany przez IBM, a potem mocno rozwijany i spopularyzowany przez Microsoft, między innymi jako CIFS i nowsze wersje SMB 2 oraz SMB 3. W praktyce właśnie dzięki SMB komputer z Windows może wejść na udział sieciowy, np. \SERWER\dane, a system Linux lub Unix może udostępniać albo montować takie zasoby przez pakiet Samba. Moim zdaniem to jeden z tych protokołów, które warto znać nie tylko z teorii, bo w firmach spotyka się go bardzo często. Typowy przykład to serwer plików dla działu księgowości, wspólny katalog dla pracowników albo udostępniona drukarka sieciowa. Dobra praktyka branżowa to używanie SMBv2 lub SMBv3, wyłączenie starego SMBv1, poprawna konfiguracja uprawnień, kont użytkowników i zapory sieciowej. SMB działa zwykle bezpośrednio przez TCP port 445, a starsze konfiguracje mogły korzystać z NetBIOS na portach 137-139. W Linuksie administracyjnie pojawiają się tu narzędzia typu smb.conf, smbclient, mount.cifs i usługa smbd/nmbd, więc temat łączy sieci komputerowe z administracją systemami.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka znanych skrótów, bo wszystkie dotyczą komunikacji w sieci, ale każdy pracuje w innym zastosowaniu. POP, czyli Post Office Protocol, służy do odbierania poczty elektronicznej z serwera pocztowego na klienta. Kojarzy się z trybem klient-serwer, więc może kogoś zmylić, ale nie jest protokołem do współdzielenia katalogów, drukarek ani zasobów Windows. W praktyce POP3 pobiera wiadomości z poczty, często na porcie 110 lub 995 przy szyfrowaniu, a nie montuje udziałów sieciowych. SMTP też należy do świata poczty, tylko odpowiada głównie za wysyłanie i przekazywanie wiadomości między serwerami. Jeżeli ktoś widzi skrót protokołu i myśli ogólnie: sieć równa się wymiana danych, to właśnie tu powstaje błąd. Wymiana danych pocztowych to co innego niż dostęp do plików na serwerze. HTTP natomiast jest podstawowym protokołem używanym przez WWW, czyli do pobierania stron, komunikacji z aplikacjami webowymi i API. Da się przez HTTP pobierać pliki, jasne, ale to nie oznacza klasycznego współdzielenia zasobów sieciowych z uprawnieniami znanymi z Windows. HTTP nie zastępuje typowego udziału sieciowego, gdzie użytkownik widzi katalog jak zasób w eksploratorze plików. Protokół właściwy dla takiego scenariusza to SMB, a w systemach Linux i Unix obsługę zgodności z sieciami Microsoft zapewnia najczęściej Samba. Z mojego doświadczenia warto zapamiętać prostą zasadę: POP i SMTP to poczta, HTTP to strony i usługi webowe, a SMB to udziały plików oraz zasoby sieciowe Windows/Linux.