Internet Relay Chat (IRC) to protokół stosowany do
A. prowadzenia rozmów za pomocą konsoli tekstowej.
B. transmisji głosu przez sieć.
C. przesyłania poczty e-mail.
D. transmisji listów na grupę dyskusyjną.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2018 (arkusz E.13-X-18.01).
IRC, czyli Internet Relay Chat, jest protokołem przeznaczonym do prowadzenia rozmów tekstowych w czasie rzeczywistym, najczęściej na kanałach tematycznych i z użyciem klienta tekstowego albo graficznego. W praktyce wygląda to tak, że użytkownik łączy się z serwerem IRC, wybiera nick, wchodzi na kanał oznaczany zwykle znakiem #, np. #linux albo #pomoc, i wymienia krótkie wiadomości z innymi osobami. Historycznie IRC był bardzo często obsługiwany z konsoli tekstowej, np. przez klientów typu irssi lub WeeChat, i właśnie dlatego odpowiedź o rozmowach za pomocą konsoli tekstowej dobrze oddaje jego zastosowanie. Technicznie IRC działa w modelu klient-serwer, a klasyczne połączenia używały portu 6667, natomiast połączenia szyfrowane TLS często spotyka się na porcie 6697. Warto kojarzyć też standardy RFC 1459 oraz rodzinę RFC 2810-2813, bo opisują one podstawy działania IRC. Moim zdaniem to dobry przykład starego, ale nadal użytecznego protokołu sieciowego: prosty, lekki i wygodny do szybkiej komunikacji technicznej. Dobrą praktyką jest używanie TLS, rozsądne zarządzanie uprawnieniami operatorów kanału i unikanie wysyłania haseł lub danych wrażliwych na publiczny kanał.
IRC bywa mylony z innymi usługami internetowymi, bo wszystkie dotyczą komunikacji, ale technicznie są to zupełnie różne protokoły i mają inne zastosowania. Poczta e-mail nie jest przesyłana przez IRC. Do wysyłania wiadomości e-mail używa się głównie SMTP, a do ich odbierania POP3 albo IMAP. Tam komunikacja nie musi odbywać się w czasie rzeczywistym, wiadomość trafia do skrzynki i może zostać odczytana później. IRC działa inaczej: użytkownicy są jednocześnie połączeni z serwerem i rozmawiają tekstowo na żywo. Transmisja głosu przez sieć to też inny obszar, zwykle określany jako VoIP. W praktyce spotyka się tam protokoły i mechanizmy takie jak SIP, RTP, kodeki audio oraz często NAT traversal, więc zupełnie inna warstwa problemów niż zwykły czat tekstowy. Z kolei grupy dyskusyjne kojarzą się raczej z Usenetem i protokołem NNTP albo z listami mailingowymi, gdzie wiadomości są publikowane i archiwizowane w bardziej asynchroniczny sposób. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi słowo Internet i zakłada, że każdy protokół komunikacyjny robi mniej więcej to samo. A w sieciach komputerowych warto patrzeć konkretnie: jaki jest model komunikacji, czy rozmowa jest synchroniczna, jakie porty i usługi są używane, oraz czy przesyłany jest tekst, poczta, głos czy posty na grupę. IRC to przede wszystkim tekstowy czat, często obsługiwany z terminala, a nie poczta, telefon internetowy ani system grup dyskusyjnych.