Który protokół służy do wysyłania wiadomości e-mail z programu pocztowego do serwera oraz do przekazywania ich między serwerami pocztowymi?
A. Multipurpose Internet Mail Extensions (MIME)
B. Simple Mail Transfer Protocol (SMTP)
C. Post Office Protocol (POP)
D. Internet Message Access Protocol (IMAP)
Simple Mail Transfer Protocol, czyli SMTP, jest właściwym protokołem do wysyłania wiadomości e-mail z programu pocztowego do serwera oraz do dalszego przekazywania ich między serwerami pocztowymi. W praktyce wygląda to tak: klient pocztowy, np. Thunderbird, Outlook albo aplikacja w telefonie, przekazuje wiadomość do serwera nadawcy zwykle przez port 587 z uwierzytelnianiem i szyfrowaniem STARTTLS. Potem serwer pocztowy nadawcy kontaktuje się z serwerem odbiorcy najczęściej na porcie 25 i przekazuje wiadomość dalej. To właśnie klasyczna rola SMTP opisana m.in. w RFC 5321. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: SMTP służy do wysyłania i przekazywania poczty, a POP oraz IMAP do jej odbierania lub przeglądania na serwerze. W dobrych konfiguracjach produkcyjnych SMTP łączy się też z mechanizmami bezpieczeństwa, takimi jak SPF, DKIM, DMARC oraz TLS, żeby ograniczyć podszywanie się pod nadawców i przechwytywanie treści. To niby szczegół, ale w prawdziwej administracji pocztą robi dużą różnicę.
W tym pytaniu łatwo pomylić protokoły pocztowe, bo wszystkie dotyczą e-maili, ale każdy z nich ma inną rolę w całym procesie. POP, czyli Post Office Protocol, nie służy do wysyłania wiadomości. Jego typowe zadanie to pobieranie poczty ze skrzynki na komputer użytkownika, często w modelu pobierz i usuń z serwera, choć współczesne programy potrafią to trochę konfigurować. IMAP działa inaczej niż POP, bo pozwala zarządzać wiadomościami bezpośrednio na serwerze: foldery, status przeczytania, synchronizacja między telefonem, laptopem i webmailem. Nadal jednak jest to protokół dostępu do skrzynki, a nie protokół transportu wiadomości między serwerami. MIME też bywa mylące, bo kojarzy się z załącznikami i formatem wiadomości. MIME rozszerza strukturę e-maila, pozwala przesyłać różne typy treści, polskie znaki, HTML, obrazy czy pliki binarne jako załączniki, ale samo nie odpowiada za dostarczenie poczty do serwera odbiorcy. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro coś występuje przy wiadomościach e-mail, to musi je wysyłać. W praktyce wysyłaniem zajmuje się SMTP, a odbiorem i synchronizacją POP lub IMAP. Z mojego doświadczenia ta różnica jest bardzo ważna przy konfiguracji konta pocztowego, bo inne porty, inne ustawienia szyfrowania i inne mechanizmy autoryzacji będą użyte dla poczty wychodzącej, a inne dla przychodzącej.