Który z protokołów jest stosowany w telefonii internetowej?
A. SIP
B. FTP
C. HTTP
D. NetBEUI
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2020 (arkusz E.13-SG-20.06).
SIP, czyli Session Initiation Protocol, jest protokołem używanym w telefonii internetowej głównie do zestawiania, modyfikowania i kończenia sesji komunikacyjnych. W praktyce oznacza to, że SIP odpowiada za „dogadanie się” urządzeń: telefonu VoIP, centrali IP PBX, bramki VoIP albo softphone’a na komputerze. Sam dźwięk rozmowy zwykle nie leci przez SIP, tylko przez RTP, a SIP pełni rolę sygnalizacji, trochę jak centrala ustalająca kto, z kim i jak ma się połączyć. Typowe komunikaty to na przykład INVITE, REGISTER, ACK czy BYE. W sieciach firmowych spotyka się SIP trunk do połączenia centrali z operatorem, numery wewnętrzne VoIP i telefony IP podłączone do przełączników. Dobrą praktyką jest stosowanie SIP over TLS na porcie 5061, szyfrowania SRTP dla głosu, osobnego VLAN-u dla telefonii oraz QoS, żeby rozmowy nie rwały się przy dużym ruchu w sieci. Moim zdaniem to jeden z tych protokołów, który warto kojarzyć praktycznie, bo często pojawia się przy konfiguracji central, routerów i firewalli.
W telefonii internetowej chodzi o przesyłanie rozmów głosowych przez sieć IP, ale nie każdy znany protokół internetowy nadaje się do takiego zadania. FTP służy do przesyłania plików między klientem i serwerem, na przykład do wrzucania danych na hosting albo pobierania archiwów. Nie obsługuje zestawiania połączeń głosowych, rejestracji abonentów ani negocjowania parametrów sesji rozmowy. HTTP jest podstawą działania stron WWW i komunikacji aplikacji webowych, więc łatwo go pomylić z czymś „internetowym”, ale samo bycie protokołem sieciowym nie oznacza jeszcze zastosowania w VoIP. Przeglądarka może uruchomić panel centrali VoIP przez HTTP lub HTTPS, ale rozmowa i sygnalizacja to już inna warstwa tematu. NetBEUI to z kolei stary protokół używany głównie w małych sieciach lokalnych Microsoftu, nieroutowalny i kompletnie niepasujący do współczesnej telefonii internetowej. Typowy błąd myślowy polega na tym, że wybiera się protokół najbardziej znany z internetu, zamiast ten, który faktycznie realizuje sygnalizację połączeń. W VoIP takim standardowym wyborem jest SIP, często współpracujący z RTP do przenoszenia głosu. W praktyce przy konfiguracji centrali, telefonu IP albo SIP trunku właśnie SIP będzie pojawiał się w ustawieniach konta, serwera proxy, rejestratora i portów 5060 lub 5061.