Który protokół jest stosowany do wymiany informacji o trasach pomiędzy routerami?
A. ICMP (Internet Control Message Protocol).
B. RIP (Routing Information Protocol).
C. UDP (User Datagram Protocol).
D. RARP (Reverse Address Resolution Protocol).
RIP, czyli Routing Information Protocol, jest protokołem routingu służącym do wymiany informacji o trasach pomiędzy routerami. Działa jako protokół wektora odległości, więc routery przekazują sobie informacje o znanych sieciach oraz liczbie przeskoków, czyli hopów, potrzebnych do ich osiągnięcia. W praktyce router z RIP wybiera trasę z najmniejszą liczbą hopów, przy czym maksymalna wartość to 15, a 16 oznacza trasę nieosiągalną. To ważne ograniczenie, dlatego RIP raczej spotyka się w małych, prostych sieciach albo w ćwiczeniach laboratoryjnych, a nie w dużych sieciach firmowych. RIP używa UDP, konkretnie portu 520 w wersji RIP v1 i RIP v2, ale UDP jest tu tylko transportem, nie protokołem routingu. Moim zdaniem to dobry przykład do zrozumienia różnicy między protokołem trasowania a protokołem transportowym. W branżowej praktyce, zgodnie z dobrymi zasadami projektowania sieci, do większych środowisk częściej wybiera się OSPF, EIGRP albo BGP, bo szybciej reagują na awarie i lepiej skalują się w rozbudowanych topologiach. Mimo tego RIP warto znać, bo pokazuje podstawowy mechanizm dynamicznej wymiany tras między routerami.
W tym pytaniu chodzi o protokół, który routery wykorzystują do wymiany informacji o trasach, czyli o mechanizm routingu dynamicznego. Taką rolę pełni RIP, a nie protokoły pomocnicze albo transportowe. Częsty błąd polega na tym, że widząc znany skrót sieciowy, wybiera się go trochę automatycznie, bez sprawdzenia, w której warstwie i do czego faktycznie działa. UDP jest protokołem warstwy transportowej. Zapewnia przesyłanie datagramów bez ustanawiania połączenia i bez gwarancji dostarczenia, co jest przydatne np. przy DNS, VoIP czy transmisjach czasu rzeczywistego. UDP może przenosić komunikaty RIP, ale sam z siebie nie oblicza tras i nie wymienia tablic routingu. ICMP służy głównie do komunikatów kontrolnych i diagnostycznych w IP, na przykład przy poleceniu ping albo traceroute. Dzięki niemu można sprawdzić osiągalność hosta lub informację o przekroczeniu TTL, ale to dalej nie jest protokół do budowania tablic routingu między routerami. RARP z kolei jest starym mechanizmem odwrotnym do ARP, używanym kiedyś do ustalania adresu IP na podstawie adresu MAC. W praktyce został wyparty przez BOOTP i DHCP, więc tym bardziej nie pasuje do wymiany tras. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać to tak: protokoły routingu, takie jak RIP, OSPF czy BGP, mówią routerom którędy iść do sieci; UDP przenosi dane, ICMP diagnozuje problemy, a RARP dotyczył mapowania adresów. To porządkuje temat i zmniejsza ryzyko pomyłki na testach oraz przy konfiguracji sprzętu.