Protokół służący do wysyłania poczty e-mail do serwera pocztowego to
A. SMTP
B. POP3
C. FTP
D. DNS
SMTP, czyli Simple Mail Transfer Protocol, to właściwy protokół używany do wysyłania poczty e-mail do serwera pocztowego oraz do przekazywania wiadomości między serwerami pocztowymi. W praktyce wygląda to tak, że program pocztowy, np. Outlook, Thunderbird albo aplikacja w telefonie, łączy się z serwerem SMTP dostawcy poczty i przekazuje mu wiadomość do dalszej obsługi. Najczęściej spotkasz port 587 dla wysyłania poczty przez użytkownika z uwierzytelnieniem i szyfrowaniem STARTTLS. Historycznie port 25 służy głównie do komunikacji między serwerami pocztowymi, a port 465 bywa używany dla SMTP over TLS. Moim zdaniem warto to zapamiętać praktycznie: SMTP wysyła, POP3/IMAP odbiera lub udostępnia skrzynkę. W dobrej konfiguracji serwera pocztowego SMTP powinien wymagać logowania, stosować TLS, blokować open relay i współpracować z mechanizmami SPF, DKIM oraz DMARC, bo inaczej poczta łatwo wpada do spamu albo serwer może zostać nadużyty. DNS też ma tu znaczenie, bo rekordy MX wskazują serwery odbierające pocztę dla domeny, ale samo wysłanie wiadomości realizuje właśnie SMTP. To bardzo częsty temat w administracji sieciami i usługami internetowymi.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka protokołów, bo wszystkie są związane z Internetem albo usługami sieciowymi, ale pełnią zupełnie inne role. DNS nie służy do wysyłania poczty. Jego zadaniem jest tłumaczenie nazw domenowych na adresy IP oraz obsługa rekordów takich jak A, AAAA, CNAME czy MX. Rekord MX faktycznie wskazuje, który serwer obsługuje pocztę dla danej domeny, więc DNS bierze udział w całym procesie pocztowym, ale nie przenosi samej wiadomości e-mail. To taka książka adresowa, a nie kurier. FTP jest protokołem do przesyłania plików, zwykle na serwer WWW albo między hostami. Nie ma mechanizmów typowych dla poczty, takich jak koperty SMTP, nadawca, odbiorca, kolejka wiadomości czy przekazywanie między MTA. Z mojego doświadczenia uczniowie czasem wybierają FTP, bo kojarzą go ogólnie z wysyłaniem danych, ale w sieciach konkretny protokół ma konkretne zastosowanie. POP3 także nie jest protokołem do wysyłania poczty. Służy do pobierania wiadomości ze skrzynki na komputer klienta, często z opcją usunięcia ich z serwera. W nowocześniejszych środowiskach częściej spotyka się IMAP, bo lepiej synchronizuje pocztę między wieloma urządzeniami. Do wysłania wiadomości z klienta pocztowego do serwera pocztowego używa się SMTP, zwykle z uwierzytelnieniem i szyfrowaniem TLS. Dobra praktyka administracyjna to rozdzielanie ról: SMTP dla wysyłki i transportu, POP3 lub IMAP dla odbioru, DNS dla lokalizowania usług. Dzięki temu łatwiej diagnozować problemy, np. gdy poczta wychodzi, ale nie przychodzi, albo gdy klient odbiera wiadomości, ale nie może ich wysłać.