Przekazywanie żetonu (ang. token) występuje w sieci o strukturze fizycznej
A. magistrali.
B. gwiazdy.
C. pierścienia.
D. siatki.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2013 (arkusz E.13-X-13.05).
Przekazywanie żetonu jest typowe dla sieci o topologii pierścienia. W takim układzie stacje są połączone w logiczny obieg, a specjalna ramka sterująca, czyli token, krąży od jednego urządzenia do następnego. Tylko stacja, która aktualnie posiada żeton, może nadawać dane. Dzięki temu unika się kolizji ramek, bo w danym momencie prawo transmisji ma jedno urządzenie. Klasycznym przykładem jest technologia Token Ring opisana w standardzie IEEE 802.5, a podobną ideę stosowano też w FDDI, gdzie pierścień był podwójny dla większej niezawodności. W praktyce warto pamiętać, że czasem fizyczne okablowanie Token Ring mogło wyglądać jak gwiazda przez użycie koncentratora MAU, ale logicznie transmisja dalej działała jak pierścień. Moim zdaniem to jest właśnie najważniejszy haczyk: trzeba rozróżniać wygląd kabli od sposobu przekazywania dostępu do medium. W dobrych praktykach sieciowych mechanizmy tego typu dawały przewidywalny dostęp do łącza, co miało znaczenie np. w środowiskach przemysłowych albo biurowych, gdzie stabilność bywała ważniejsza niż sama prostota instalacji.
Przy tym pytaniu łatwo pomylić topologię fizyczną z ogólnym wyglądem sieci albo z tym, jak dzisiaj najczęściej buduje się Ethernet. Siatka kojarzy się z dużą odpornością, bo urządzenia mają wiele połączeń między sobą, ale mechanizm przekazywania żetonu nie wynika z samej struktury mesh. W topologii siatki ruch może mieć wiele tras, stosuje się przełączanie i routing, a nie klasyczne krążenie jednej ramki sterującej po ustalonej kolejności stacji. Gwiazda też bywa myląca, szczególnie dlatego, że wiele dawnych instalacji Token Ring używało centralnego urządzenia MAU i kable fizycznie schodziły się do jednego punktu. Jednak sama topologia gwiazdy, typowa dla współczesnego Ethernetu ze switchem, nie oznacza token passingu. Dostęp do medium jest tam realizowany inaczej, a w sieciach przełączanych kolizje praktycznie eliminuje się przez osobne domeny kolizyjne i tryb full-duplex. Magistrala z kolei kojarzy się ze wspólnym medium transmisyjnym, jak dawny Ethernet 10BASE2 albo 10BASE5, gdzie urządzenia współdzieliły przewód i stosowano mechanizmy rywalizacji o dostęp, np. CSMA/CD. To zupełnie inna filozofia niż czekanie na żeton. Typowy błąd myślowy polega na uznaniu, że skoro wszystkie komputery są podłączone do jednego medium, to jakiś token musi po nim krążyć. W rzeczywistości token passing najlepiej pasuje do pierścienia, bo kolejność przekazywania prawa do nadawania jest naturalna: urządzenie po urządzeniu, po okręgu, aż żeton wróci do początku.