Które urządzenie aktywne umożliwi połączenie z siecią lokalną za pomocą kabla UTP 30 komputerów, dwóch drukarek sieciowych oraz rutera?
A. Przełącznik 24-portowy.
B. Panel krosowniczy 48-portowy.
C. Przełącznik 48-portowy.
D. Panel krosowniczy 24-portowy.
W tej sytuacji najlepszym wyborem jest przełącznik 48-portowy, bo trzeba podłączyć 30 komputerów, 2 drukarki sieciowe oraz ruter, czyli razem 33 urządzenia wymagające portów Ethernet. Każde z nich, jeśli ma pracować po kablu UTP w sieci lokalnej, zajmuje osobny port w aktywnym urządzeniu sieciowym. Przełącznik, czyli switch, pracuje głównie w warstwie 2 modelu OSI i przekazuje ramki na podstawie adresów MAC, więc jest właściwym urządzeniem do łączenia wielu hostów w jednej sieci LAN. Model 24-portowy byłby po prostu za mały, nawet gdyby wszystko było ładnie opisane w szafie rack. 48 portów daje też sensowny zapas na przyszłość: dodatkowy komputer, telefon VoIP, punkt dostępowy Wi-Fi, kamerę IP albo zapasowy uplink. Moim zdaniem to bardzo praktyczne podejście, bo w realnej instalacji nie projektuje się sieci na styk. Dobre praktyki okablowania strukturalnego, zgodne np. z ISO/IEC 11801 lub EN 50173, zakładają porządek, opisanie gniazd, użycie patch paneli i przełączników o odpowiedniej liczbie portów. Panel krosowniczy może pomóc w organizacji kabli, ale sam nie przełącza ruchu. Do działania sieci potrzebny jest aktywny switch.
W tym pytaniu łatwo pomylić dwa zupełnie różne elementy instalacji: przełącznik i panel krosowniczy. Panel krosowniczy 48-portowy albo 24-portowy nie jest urządzeniem aktywnym. To pasywny element okablowania strukturalnego, montowany zwykle w szafie rack, który służy do uporządkowania przewodów idących od gniazd abonenckich. Można do niego wpiąć patchcordy, można ładnie opisać porty, ale panel sam z siebie nie analizuje ramek Ethernet, nie uczy się adresów MAC i nie przekazuje ruchu między komputerami. Bez przełącznika komputery podłączone tylko do panelu krosowniczego po prostu nie utworzą działającej sieci LAN. To taki rozdzielacz organizacyjny, a nie inteligentne urządzenie sieciowe. Z mojego doświadczenia właśnie tu uczniowie często wpadają w pułapkę: widzą 48 portów i zakładają, że liczba gniazd wystarczy. A tu ważne jest jeszcze, czy urządzenie jest aktywne. Problemem jest także wybór przełącznika 24-portowego. Switch jest właściwym typem urządzenia, ale ma za mało portów. Do podłączenia jest 30 komputerów, dwie drukarki sieciowe i ruter, czyli razem 33 połączenia kablowe. Nawet bez żadnego zapasu 24 porty nie wystarczą. W praktyce trzeba też pamiętać, że port może być potrzebny na uplink, dodatkowy punkt dostępowy, serwer NAS albo kolejne stanowisko. Projektowanie sieci na dokładną liczbę urządzeń jest kiepskim pomysłem, bo po pierwszej rozbudowie zaczyna się kombinowanie z dodatkowymi małymi switchami pod biurkiem, co potem utrudnia diagnostykę i robi bałagan w dokumentacji. Dlatego poprawny wybór to aktywny przełącznik z odpowiednią liczbą portów, najlepiej z zapasem, czyli tutaj 48-portowy.