Element okablowania poziomego, umieszczony między punktem dystrybucyjnym a gniazdem abonenckim, ułatwiający zmiany rozmieszczenia gniazd w otwartej przestrzeni biurowej, to
A. punkt konsolidacyjny.
B. gniazdo teleinformatyczne.
C. punkt rozdzielczy.
D. gniazdo energetyczne.
Chodzi o punkt konsolidacyjny, czyli element okablowania poziomego stosowany między punktem dystrybucyjnym, najczęściej w szafie telekomunikacyjnej lub punkcie piętrowym, a gniazdem abonenckim przy stanowisku pracy. Jego sens najlepiej widać w biurach typu open space, gdzie układ biurek często się zmienia. Zamiast za każdym razem prowadzić nowy kabel od szafy dystrybucyjnej do konkretnego gniazda, wykonuje się stały odcinek instalacji do punktu konsolidacyjnego, a potem krótsze odcinki do gniazd użytkowników. Moim zdaniem to bardzo praktyczne rozwiązanie, bo zmniejsza bałagan w trasach kablowych i ułatwia późniejsze przeróbki. W standardach takich jak ISO/IEC 11801, EN 50173 czy ANSI/TIA-568 punkt konsolidacyjny jest traktowany jako pośredni punkt połączeniowy w torze poziomym, ale nie jako zwykłe gniazdo użytkownika. Dobra praktyka mówi, że powinien być dostępny serwisowo, opisany i wykonany w taki sposób, żeby nie pogarszał parametrów transmisyjnych toru, np. kategorii 5e, 6 lub 6A. Ważne też, że w jednym torze poziomym nie robi się wielu takich punktów, bo każde dodatkowe złącze zwiększa tłumienie i ryzyko problemów z certyfikacją okablowania.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka elementów instalacji, bo wszystkie mogą występować gdzieś w pobliżu stanowiska pracy albo szafy sieciowej. Punkt rozdzielczy brzmi podobnie technicznie, ale oznacza raczej miejsce dystrybucji okablowania, na przykład punkt piętrowy, szafę telekomunikacyjną albo obszar z panelami krosowymi, gdzie zbiegają się przewody i gdzie wykonuje się krosowania. To nie jest element wstawiany po drodze po to, aby elastycznie zmieniać rozmieszczenie gniazd w otwartej przestrzeni biurowej. Gniazdo teleinformatyczne znajduje się zwykle na końcu toru poziomego, przy użytkowniku, i to do niego podłącza się komputer, telefon IP, drukarkę czy access point. Ono nie pełni roli pośredniego punktu reorganizacji instalacji, tylko jest zakończeniem toru abonenckiego. Gniazdo energetyczne jest jeszcze inną instalacją, związaną z zasilaniem 230 V, więc nie należy go mieszać z okablowaniem strukturalnym sieci LAN. Typowy błąd myślowy polega tu na tym, że ktoś kojarzy słowo gniazdo z miejscem pracy w biurze i wybiera element końcowy, zamiast zauważyć opis: między punktem dystrybucyjnym a gniazdem abonenckim oraz ułatwiający zmiany rozmieszczenia. Te dwie informacje bardzo mocno wskazują na punkt konsolidacyjny. W praktyce projektowej, zgodnej z podejściem znanym z ISO/IEC 11801 i EN 50173, taki punkt pomaga obsłużyć open space bez ciągłego przebudowywania całego okablowania od szafy. Trzeba go jednak stosować rozsądnie, bo każde dodatkowe połączenie ma wpływ na parametry toru transmisyjnego.