Narzędziem usług katalogowych w systemach z rodziny Windows Server, służącym do przekierowania nowo tworzonych kont użytkowników do jednostki organizacyjnej określonej przez administratora, jest polecenie
A. dcdiag
B. redircmp
C. redirusr
D. dsrm
Polecenie redirusr służy w Active Directory do zmiany domyślnego miejsca, do którego trafiają nowo tworzone konta użytkowników, jeśli podczas tworzenia nie wskaże się konkretnej jednostki organizacyjnej. Standardowo takie konta lądują w kontenerze CN=Users, ale to nie zawsze jest dobre rozwiązanie administracyjne. Kontener CN=Users nie jest zwykłą OU, więc ma pewne ograniczenia, np. gorzej pasuje do porządnego modelu zarządzania przez GPO. Dlatego w praktyce administrator często tworzy osobną jednostkę organizacyjną, np. OU=Pracownicy,DC=firma,DC=local, i ustawia ją jako domyślne miejsce dla nowych kont właśnie przez redirusr. Moim zdaniem to jedna z tych komend, które są małe, ale bardzo przydatne w większej domenie. Pomaga utrzymać porządek, ułatwia delegowanie uprawnień, stosowanie zasad grupy i późniejszą automatyzację. Dobra praktyka w Windows Server mówi, żeby obiekty użytkowników i komputerów trzymać w logicznych OU, a nie wrzucać wszystkiego do domyślnych kontenerów. Trzeba też pamiętać, że dla komputerów używa się podobnego, ale innego polecenia: redircmp.
W tym pytaniu łatwo pomylić narzędzia, bo wszystkie podane odpowiedzi wyglądają jak typowe polecenia administracyjne związane z Windows Server albo Active Directory. Sedno sprawy jest jednak takie, że chodzi dokładnie o przekierowanie nowo tworzonych kont użytkowników do wskazanej jednostki organizacyjnej, a nie o diagnostykę, usuwanie obiektów czy obsługę kont komputerów. Polecenie dcdiag jest narzędziem diagnostycznym kontrolerów domeny. Używa się go do sprawdzania kondycji AD DS, replikacji, DNS, dostępności usług katalogowych i ogólnego stanu kontrolera domeny. Jest bardzo ważne przy awariach domeny, ale nie zmienia lokalizacji tworzenia kont użytkowników. Typowy błąd polega tu na skojarzeniu skrótu dc z domain controller i uznaniu, że skoro dotyczy domeny, to może zarządza też kontami. Dsrm również jest związane z usługami katalogowymi, ale jego rola jest zupełnie inna: usuwa obiekty z katalogu, na przykład użytkowników, grupy albo jednostki organizacyjne. To narzędzie destrukcyjne, więc w praktyce trzeba używać go ostrożnie, najlepiej po upewnieniu się, że mamy kopię zapasową lub wiemy, co dokładnie kasujemy. Nie służy do ustawiania domyślnej OU. Redircmp jest najbardziej podchwytliwe, bo nazwa jest bardzo podobna do redirusr. Różnica jest jednak konkretna: redircmp przekierowuje nowo tworzone konta komputerów, a redirusr konta użytkowników. W administracji AD taka precyzja ma znaczenie, bo użytkownicy i komputery zwykle mają inne OU, inne zasady GPO, inne delegowanie uprawnień i inne wymagania bezpieczeństwa. Dlatego poprawnym wyborem jest redirusr, a nie narzędzie o podobnej nazwie przeznaczone dla komputerów.